«تانیا» دختر جوانی است که در عمر زندگی ۲۸ سالهاش شش ماه «ازدواج سفید» را تجربه کردهاست. تجربهای که به گفته خودش زخمهایش تا همیشه همراه او خواهد ماند.
آقای روحانی!
دیوارکشی پیادهرو ، توهم و دروغی است بزرگ | به شعور مردم اهانت نکنید!
اگر مثل فرعون می خواهید رقیب هراسی کنید، قانون تفکیک جنسیتی را زیر سوال نبرید
آقای روحانی بد نیست ببینید!
رئیس کل دادگستری استان خراسان شمالی در گفت و گو با میزان از دستگیری زن ومردی که با همدستی یکدیگر مرد جوان را بقتل رسانده و جسد سوخته اش را در دره ای در شهرستان بجنورد رها کرده بودند خبرداد.
می توانید روی عکس کلیک کنید
در سال ۱۳۴۸ وارد نیروی هوایی شدم.در بدو ورود می بایستی یکسری آموزش ها را در نیروی هوایی می دیدیم که از آن جمله آموزش زبان انگلیسی بود. این کلاس ها شروع آشنایی چندین ساله ی من با عباس بابایی بود…
ایشان شخصیت خاصی داشتند و از همه متمایز بودند.در آن دوران بیشتر استادان زن بودند و از جمله استاد کلاس زبان که یک زن آمریکایی بود .
این استاد زبان برای اینکه فرهنگ مبتذل غرب را رواج دهد به دانشجویان پیشنهاد شرم آوری داد،که اگر کسی امتحان پایان ترم را ۲۰ بگیرد من یک شب با او خواهم بود.
بعد از اعلام نمرات عباس از همه نمره اش بیشتر بود او امتحان را ۱۹ گرفته بود. من برگه او را که دیدم تعجب کردم زیرا او یک کلمه ساده را غلط نوشته بود.
و آن استاد هم به عباس گفت:تو عمدا این کلمه را غلط نوشته ای تا با من نباشی. آنجا بود که من به عظمت روحی عباس پی بردم. ایشان با این کار درس تقوا و عفت و بزرگواری را به دیگران آموخت…
راوی: (عظیم دربندسری) یکی از دوستان قدیمی شهید عباس بابایی
خبرگزاریدانشجو | كدخبر 337861
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
پسر جوانی که از طریق شبکه اجتماعی اینستاگرام با دختر 13 ساله ای ارتباط برقرار کرده و هنگام قرار ملاقات او را مورد سرقت و آزار و اذیت جنسی قرار داده بود توسط پلیس شناسایی و دستگیر شد.
به گفته دختر شاکی پروند : داخل شبکه اینستاگرام در حال چرخیدن بودم که به صورت کاملا اتفاقی، شماره متعلق به جوانی بنام امیر که تصویر خودش را نیز بر روی پست خود گذاشته بود، دنبال(FOLLOW ) کردم، چند روز اول ارتباط ما صرفا در حد پیام دادن و فرستادن چند عکس...
با توجه به نیازها و لذتهای چهارگانه انسان در بُعد نباتی، حیوانی، عقلانی و روحی، ممکن است چهار نوع عشق در وجود آدمی به وقوع بپیوندد (که هر نوع نیز ممکن است از طریق مشروع یا نامشروع برآورده گردد):
1- عشقِ به غیر، در بُعد نیازهای نباتی؛ که سبب ارضای شهوتِ جنسی میشود و موجبات بقای نسل را نیز فراهم میآورد. این عشق، هم میتواند از طریق ارتباط مشروع (ازدواج) به وقوع بپیوندد و هم از طریق ارتباط نامشروع (غیر ازدواج).
عشق های زمینی و شیطانی ممکن است از طریق یک دیدن، یا شنیدن، یا گفتگو (نامه، پیامک، چت)، یا استشمام بوی عطر، یا مجاورت (در محیط کار و تحصیل و...)، یا یک لمس و تماس بدنی، یا خلوت، یا اختلاط، یا مراوده و رفت و آمد به وقوع بپیوندد که البته مطالعه داستانها و رمانهای عاشقانه، آتش اینگونه از عشقها را شعله ورتر می کند و تماشای فیلمها و سریالهای خارجی و ماهوارهای و حتی متأسفانه تماشای برخی از فیلمها و سریالهای داخلی که گاهی از صدا و سیما هم پخش میشود سبب عادی سازی و رفتارسازی اینگونه از دوستی ها و ارتباط ها می گردد! که باید از همه آنها اجتناب شود. زیرا اینها عوامل تحریک غریزه هستند و بستر عشقهای منفی را فراهم میکنند.
علت اصلی ابتلاء به عشق
شایان ذکر است که علل و عوامل یادشده اگرچه در ابتلاء به عشق بسیار مؤثر بوده و اجتناب از آنها همواره مورد تأکید می باشد لیکن اینها علت اصلی نیستند! عِلَّةُ العِلَل و علت اصلی، فراموشیِ یاد و ذکر خداست؛ چه اینکه امام صادق (علیه السلام) میفرماید:
اکنون که آسیب های دوستی و رابطه با نامحرم را دانستید شاید مصمم شوید به تغییر، تحول و دگرگونی. شاید با خواندن این مطالب تصمیم های جدی گرفته باشید، مثلاً اگر دوستی از جنس مخالف دارید مصمم شوید به اینکه همین الان و همین امروز این رابطه را پایان دهید. یا اگر از قبل تصمیم داشتید برای خودتان دوستی از جنس مخالف تدارک ببینید، امروز مصمم می شوید که فکرش را از ذهنتان بیرون کنید. اما یک چیز را بدانید و آن اینکه ممکن است این تصمیم شما پایدار نباشد؛ یعنی با همه جدیت تان در دوست نشدن با جنس مخالف، ممکن است خدای نکرده یک ماه یا یکسال بعد، از تصمیم امروزتان دست بکشید و همه اینها را فراموش کنید و رابطه ای را شروع کنید!
سؤال : پسری 22 ساله هستم که خانواده ای نسبتاً مذهبی دارم. مدتی است که با دختری دوست شده ام که خانواده اش به قول خودشان خیلی آزادند! اما دوستی ما و تأثیری که من گذاشته ام باعث شده دوست دخترم نماز بخواند و پوشش او هم بهتر شده. با توجه به اینکه رابطه ما سبب نزدیکی بیشتر او به خدا شده، آیا ادامه این رابطه اشکالی دارد؟
پاسخ: اولاً واقعیت این است که این تغییر و تحولات غالباً جدی و پایدار نیست. دوست دختر شما محض خاطر شما تغییر کرده، نه محض رضای خدا. ممکن است به شما اطمینان دهد که این تغییرات، بسیار عمیق و ریشه دار است اما غالباً چنین نیست. برای همین معمولا وقتی چنین رابطه ای به هر دلیلی قطع می شود. پس از مدتی، فرد به وضعیت گذشته برمیگردد. در صورتی که اگر این تصمیم آگاهانه و واقعی و پایدار بود، نمی بایست تحت هیچ شرایطی، برگشت به عقب میکرد.
ثانیاً اینکه شما به عنوان پسر، این دختر را سفارش به نماز و حجاب می کنید و از او می خواهید به خواست و فرمان خدا توجه کند، آیا توجه ندارید همین خدا به شما توصیه کرده با نامحرم دوست نشوید و ارتباط پنهانی برقرار نکنید؟! « وَلَا مُتَّخِذِی أَخْدَانٍ ... ».[1]
آیا همین آموزه های دینی، شما را از خلوت و ارتباط غیرضروری با جنس مخالف نهی نکرده است؟
اگر واقعاً قصد هدایت دارید، این همه پسر در اطراف شما هستند که به هدایت نیاز دارند. لطفاً آنها را هدایت کنید! اگر هم دلتان برای گمراهی دختری می سوزد، بدون دوستی و ایجاد رابطه، از خانمی مانند خواهرتان بخواهید زمینه دوستی و آشنایی با او و هدایتش را فراهم کند. بنابراین دوست عزیز، بدان که این هم از خدعه شیطان است که برای توجیه و حفظ رابطه تان با دوست دخترتان، به آن رنگ و لعاب معنوی داده است؛ وگرنه، نه او برای خاطر خدا متحول شده و نه شما کاری خدایی میکنید!
[1] ـ مائده(5) آیه5. و نه دوست پنهانی و نامشروع گیرید.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
سؤال : من دختری 26ساله هستم. پایبند به نماز و حجاب می باشم. خانواده ای مذهبی دارم. اهل دوست پسر داشتن هم نیستم اما گمان می کنم امکان ازدواج دخترانی که با پسرها دوست می شوند بیشتر است. چراکه خودشان برای خودشان خواستگار دست و پا می کنند. راستش را بخواهید با همه اعتقادی که به خدا دارم و با همه باوری که به نادرستی این رابطه ها دارم، گاهی وسوسه میشوم با پسری دوست شوم و ازدواج کنم. راه مقابله با این وسوسه ها چیست؟
پاسخ: باورهای اعتقادی و رفتارهای دینی تان قابل تحسین است و تصمیم استوارتان برای پاک بودن و پاک زیستن ستودنی است. اما دقت داشته باشید که اتفاقاً در همین شرایط است که انسان محکک می خورد و نزد خدا امتحان پس می دهد.
شیطان در تنگناهاست که شما را وسوسه می کند:
سِنّت داره بالا میره!
برای خودت کاری کن!
تو که منظور بدی نداری،
دوستی به قصد ازدواج اشکال نداره! ...
اگه بخوای پاک زندگی کنی باید تا آخر عمر مجرد بمونی. و ... .
مراقب باشید که همینجا باید استقامت کنید و فریب شیطان را نخورید. فراوانیِ کسانی که برای خود دوست پسری دارند و ترس از تجرد و تنهایی، نباید شما را از تصمیمتان باز دارد و به کاری وادارد کهه یقین دارید خدا نمی پسندد. مطمئن باشید نه کسانی که قدم در این راه گذاشتند به جایی رسیدند و نه شما که بخواهید قدم در این راه بگذارید. پیشنهاد می شود بار دیگر آسیب های روابط دختر و پسر را مطالعه کنید. و مطمئن باشید این آسیب ها در کمین این افراد است.
برای ازدواج اولاً مراقب باشید که سختگیری نکنید و پرتوقع نباشید. و ثانیاً توکلتان به خدا باشد و از او در نهایتِ امیدواری و حسن ظن، یاری بجویید که به لطف خدا همه چیز به بهترین شکل رقم خواهد خورد. و اگر چنانچه با حرکت در صراط مستقیم و مسیرِ درست، خواستگارِ مناسب برای شما نیاید و نتوانید ازدواج کنید هرگز از عفافگرایی فاصله نگیرید و مطمئن باشید این تجردِ شما مورد پسند خداست و هرآنچه خدا بپسندد، بهتر از آن وجود ندارد. و قطعاً همین وضعیت برای شما نیکو و خیر است؛ چنانکه حضرت مریم و حضرت معصومه و حضرت عیسی و حضرت یحیی (علیهم السلام) در نهایت پاکی و پاکدامنی، تا آخر عمر مجرد زیستند و سرآمدِ مردمِ زمانِ خویش گشتند.
نکته آخر اینکه اساساً عفافگرایی و پاکدامنی و کنترل غریزه جنسی، سبب شكوفايی بسياری از استعدادهای علمی، هنری، مديريتی و معرفتی می شود و آدمی را در دنیا و آخرت خوشبخت می کند. و مطمئن باشید انسان عفیف به لحاظ جایگاه و مقام، هم ردیف شهیدان و فرشتگان است. چنانکه امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می فرماید:
مَا الْمُجاهِدُ الشيهدُ في سَبيلاللهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ لَكَادَ الْعَفيفُ أنْ يَكونَ مَلْكاً مِنَ الْمَلائِكَة.[1]
مجاهد شهيد در راه خدا، پاداشش بيش از كسی نيست كه قدرت بر گناه دارد ليكن عفاف می ورزد. انسان عفيف «به اندازه ای روحش اوج می گیرد و متعالی میشود که» نزديك است فرشتهای از فرشتگان گردد!
[1]. ما یک صورت مادی و زمینی داریم که همین صورت ظاهری ماست که در چگونگی آن چندان نقشی نداریم ولی یک صورت ملکوتی و روحانی داریم که با اعمالمان آن را می سازیم. مثلاً برخی با شهوتِ نامشروع، به صورت خوک، و یا با غضبِ نامشروع، به صورت گرگ در می آیند و بعضی هم با عفاف ورزی، فرشته گون می شوند.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
دختر جوانی که پهنای صورتش را اشک پوشانده بود و از شاکی اش طلب بخشش می کرد، به کارشناس و مشاور مددکار اجتماعی کلانتری سجاد مشهد گفت: بعد از گرفتن دیپلم موفق به قبولی در دانشگاه نشدم و تصمیم گرفتم در کلاس های هنری شرکت کنم تا اوقات فراغتم را پر کنم. حدود یک سال و نیم پیش در آموزشگاه با یکی از پسرها رابطه دوستی برقرار کردم. او 10 سال از من بزرگ تر بود و با توجه و...
سوال: دختری هستم که مدتی با پسری دوست شده ام. تصمیم کاملا جدی دارم به قطع رابطه، ولی او مرا به شدت تهدید کرده که: «اگر این دوستی را ادامه ندهی آبرویت را می برم، عکسهایت را در اینترنت می گذارم، همه جا پخش می کنم. می آیم محل کار و محل تحصیلات آبروریزی می کنم، ازدواج هم کنی همه چیز را به اطلاع شوهرت می رسانم!» من هم از ترس آبرو و موقعیتم، با اینکه می دانم این رابطه غلط است، آن را ادامه می دهم. اکنون چه کنم؟
پاسخ) مهمترین نکته توبه به درگاه خدا و پشیمانی جدی است و تصمیم به ترک و قطع کامل رابطه، و جبران این همه گناه، و سپس توکل و واگذاری کار به خدا.
مطمئن باشید خداوند آبروی شما را حفظ میکند و از شما محافظت و حمایت خواهد کرد. خداوند وعده داده که با متقین است. نگران نباشید خدا از جایی که گمان نمی برید شما را یاری می کند. چراکه خود فرموده:
« وَمَنْ یتَّقِ اللَّهَ یجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَیرْزُقْهُ مِنْ حَیثُ لَا یحْتَسِبُ وَمَنْ یتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیءٍ قَدْراً » [1]
و هر کس تقوای اِلاهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم میکند، و او را از جایی که گمان ندارد روزی میدهد؛ و هر کس بر خدا توکل کند، کفایت امرش را میکند؛ خداوند فرمان خود را به انجام میرساند؛ و خدا برای هر چیزی اندازهای قرار داده است!
وقتی به خدا متصل شدید و دست در دست قدرت او گذاشتید دیگر از هیچ چیز و هیچکس نترسید. چراکه خداوند حامی و پشتیبان شماست. تنها در صورتی نگران باشید که این توبه و پشیمانی و تصمیم به ترک گناه جدی نباشد. بله در آن صورت است که هر اتفاقی ممکن است رخ دهد و هر آسیبی را می توان متصور بود.
در ضمن نباید فراموش کنید که شما می توانید با تهدید خود او به اینکه از او شکایت کرده و او را تحویل قانون دهید، وی را از این کار منصرف کنید و یا حتی وی را تهدید کنید که اگر او زندگی شما را بهم بریزد، با زندگی او نیز همین کار را خواهید کرد. این خودش منجر می شود از عواقب عملی کردن تهدیدش مطلع شده و منصرف شود.
سوال: اگر دختری قبلا با پسری دوست بوده یا پسری در گذشته دوست دختر داشته و حالا پس از سالها با شخصی دیگر ازدواج کرده است، آیا شرط صداقت آن است که انسان به دوستی ها و روابط گذشته اعتراف کند؟ در واقع سؤالم را به دو بخش تقسیم می کنم: اول اینکه اگر نگویم، تصور می کنم با صداقت جلو نیامده ام و احساس گناه می کنم؛ پس کار صحیح چیست؟ دوم اینکه همسرم از من می پرسد آیا تو قبلا با کسی دوست بوده ای یا نه؟ و اصرار دارد که پاسخ دهم. چه کار کنم؟
پاسخ: نه! هرگز چنین نکنید. اگر در گذشته از سر جهل و غفلت رابطه داشته اید و حالا هم بسیار پشیمان هستید، اصلا ضرورتی ندارد آن را بازگو کنید. ما به کسی دروغ نمی گوییم اما قرار هم نیست همه راست ها را هم بگوییم. بیان این مطالب، صرفاً ذهن همسر شما را پریشان و او را دچار سوءظن و بددلی می کند. چرا که این گناه مربوط به گذشته شماست و اینک شما توبه کرده اید و بازگو کردن گناهان گذشته هم جایز نمی باشد. و اگر همسرتان اصرار دارد که شما از گذشته تان بگویید که آیا با کسی دوست بوده اید یا نه؟ باز هم با تدبیری از پاسخگویی طفره روید و قضیه را به شوخی برگردانید تا اصرار ایشان باعث اعتراف شما نشود. و در صورتی که مجرد هستید حتما این نکته مهم را به خاطر داشته باشید که اگر قصد ازدواج با کسی را دارید و پس از تحقیقات فراوان، او را مورد پسند یافتید، در طی خواستگاری و در دوران عقد و عروسی و تا آخر عمر، هرگز در این باره چیزی نپرسید.
مطرح کردن این سؤال و پاسخ آن، نه تنها هیچ کمکی به شما نمی کند بلکه ذهن شما را خراب و پریشان می سازد. اساساً هم طرح این سؤال غلط است و هم پاسخ دادن به آن.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
سوال: آیا همه ازدواج هایی که پس از دوستی دختر و پسر صورت می گیرد غلط است؟ من الان با دختری دوست هستم. به نظر من دختر خوبی است. یعنی این ازدواج به هر صورت اشتباه است؟
پاسخ: دوستی های قبل از ازدواج به طور مطلق اشتباه است و اگر منجر به ازدواج شود تبعاتی که پس از ازدواج رخ میدهد را خواهد داشت که پیش از این بیان شد.
البته اگر کسی به هر دلیل این کار خلاف و گناه را انجام داد و به این نتیجه رسید که این دختر برای ازدواج مناسب است ابتدا باید هر دو توبه کنند و سپس قطع رابطه کامل. آنگاه پس از گذشت چند ماه، با تعقل و به دور از عواطف و احساسات به تحقیق بپردازد، اگر نتیجه تحقیقات مثبت بود گام بعدی آنست که به مشورت با بزرگترها و کارشناسان دینی روی آورد و در صورت صلاح دیدِ آنان، چنانچه نظر والدینِ دختر و پسر هم نسبت به این وصلت مثبت باشد به صورت رسمی به خواستگاری برود. ولی به هر حال همان گونه که گفته شد دوستی های قبل از ازدواج اغلب بدون تبعات نخواهد بود.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
سوال: من از ازدواج های سنتی بدم می آید چرا که عقیده دارم در زندگی مشترک، عشق بسیار مهم است و من به عنوان دختر، دوست دارم با کسی ازدواج کنم که عاشقش باشم و او هم عاشقم باشد. اما در ازدواج های سنتی که با خواستگاری صورت می گیرد این موضوع لحاظ نمی شود. برای همین من عقیده دارم اول باید دوست شد؛ اگر دیدیم همدیگر را دوست داریم برای ازدواج اقدام می کنیم. شما می گویید در زندگی عشق لازم نیست!
پاسخ: دوست داشتن لازم است؛ اما وقتی شما با پسری دوست می شوید طبع جوانی و هیجانات و عواطفی که در این زمان در اوج خود است، کشش و گرایش و تمایلی جدی را برمی انگیزد که پس از آن، دید عقل برای اینکه ببینیم فرد دلخواهمان معیارهای عاقلانه انتخاب همسر را دارد یا نه، کور می شود. برای همین در چنین شرایطی معمولا این عشق و کشش همه چیز را تحت الشعاع قرار می دهد. این زندگی آغاز می شود، ولی پس از مدتی که هیجانها فروکش کرد یا کمتر شد، متوجه می شویم چه نکات مهمی نادیده گرفته شده و چه تفاوت ها و تضادهای پررنگی داریم و چون معیارهای صحیح لحاظ نشده و کفویت و تناسبی نداریم، تنش ها و مشاجره ها آغاز می شود و از شور و عشق های آغازین می کاهد و در نهایت چیزی باقی نمی ماند!
ما معتقدیم که باید در ابتدا، بدون ایجاد رابطه عاطفی و دوستی ها، بررسی و تحقیق انجام گیرد و سپس در حضور خانواده چند جلسه صحبت کنیم؛ اگر این انتخاب را عاقلانه تشخیص دادیم حالا نوبت به کشش و احساس درونی می رسد. در اینجا باید خاطرنشان کنیم عشق به آن معنا، لازم نیست. اصلا عشق های آنچنانی صرفاً در نتیجه روابط نادرست قبل از ازدواج پدید می آید (ضمن اینکه اصلا اسم آن نمی تواند عشق باشد) و گرنه در ازدواجی که با رفتارهای معقول و صحیح و گفتگوها در فضای جدّی و در حضور خانواده ها انجام می شود، غالباً چنین اتفاقی نمی افتد. اما آنچه لازم است این است که شما پس از بررسی ها و گفتگوهای دو نفره باید ببینید آیا طرفِ شما، به دل شما نشسته یا نه؟ اینکه به دل شما بنشیند بسیار ضروری است.[1] اما عشق نه. اگر طرفِ شما تمامی معیارها را داشته باشد و فردی شایسته برای ازدواج باشد ولی شما نسبت به او کشش و تمایل درونی نداشته باشید و او با همه خوبی هایش، به دل شما ننشیند، این ازدواج صحیح نیست. باید به خودتان فرصت دهید چند باری بیایند و بروند و گفتگو کنید، اگر دیدید همچنان برایتان دلنشین نیست، این ازدواج غلط است. چرا که رجوع به دل، و دوست داشتن در دل، یکی از ملاکهای انتخاب همسر است ولی عشق و محبت شدید، معمولا پس از ازدواج حاصل می شود.
اگر ازدواج، معقول و معیارها درست باشد، این به دل نشستن و کشش اولیه سرمایه ای است که با انتخاب درست شما و رفتارهای درست پس از ازدواج، قابل افزایش است و سرمایه مهر و محبت و عشق و علاقه شما روزبه روز بیشتر و بیشتر میشود. اما اگر انتخاب غلط و معیارها نادرست باشد (که معمولا در دوستی های قبل از ازدواج به دلیل غلبه عواطف بر عقل چنین است) بخش اعظم این سرمایه عاطفی پس از چند ماه نابود و آن عشق به نفرت تبدیل می شود. بنابراین لازم است همسرگزینی و ازدواج، عاقلانه باشد و ادامه زندگی عاشقانه.
[1] . امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می فرماید: اگر احساس کردید که فردی را دوست دارید، بدون اینکه خیری از او به شما رسیده باشد، پس به او امیدوار باشید. و اگر از فردی بدتان آمد، بدون اینکه قبلا از او بدی ای به شما برسد، پس از او دوری گزینید. «فَإِذَا أَحْبَبْتُمُ الرَّجُلَ مِنْ غَیْرِ خَیْرٍ سَبَقَ مِنْهُ إِلَیْکُمْ فَارْجُوهُ وَ إِذَا أَبْغَضْتُمُ الرَّجُلَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ سَبَقَ مِنْهُ إِلَیْکُمْ فَاحْذَرُوه». (بحارالانوار، ج42، ص248).
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
سوال: من می خواهم رابطه ام را قطع کنم، اما اولاً دلم برایش می سوزد چون به من خیلی محبت کرده و من هم به او قول داده ام که این دوستی را به هم نزنم؛ به نظرم قطع این رابطه، نامردی است. دوم اینکه می ترسم قطع این رابطه چنان بر او اثر منفی بگذارد که خودش را بکشد (حتی یکبار این را تلویحاً گفته و من میترسم کار دست خودش بدهد!). سوم اینکه آیا این قطع رابطه و شکستن دل او عقوبت ندارد؟ آیا اینکه اشک او را در آورم و قلبش را بشکنم تأثیر منفی در آیندة زندگی من ندارد؟
پاسخ: اینجا جای آن نیست که شما بر اساس عاطفه و دلسوزی تصمیم بگیرید بلکه باید صرفاً به این توجه کنید که چه کاری درست و معقول و خداپسند و مشروع است. در حقیقت باید ببینید وظیفه چیست و چه کاری عاقلانه تر است. توجه داشته باشید که این رابطه، رابطه ای است که خدا تداوم آن را نمی پسندد، و آنچه مورد پسند خدا نباشد قطعاً زیان دارد و به سود هیچ یک از دختر و پسر نمیباشد و به عکس قطع این رابطه سودمند است گرچه ممکن است در ابتدا عقل انسان این سودمندی را درک نکند.
مطمئن باشید خدا هم از شما قطع رابطه را میخواهد؛ وقتی شما کاری می کنید که خواست خداست، دیگر نباید ترسی داشته باشید. اشکها و گریه ها و تهدیدهای او به خودکشی، نیز نباید مانع شما شود. نگران نباشید طوری نمی شود. مدتی هردوی شما بر اثر قطع این رابطه لطمه روانی می بینید ولی به تدریج همه چیز درست می شود. اگر هم به فرض، او بلایی سرخودش آورد و به خودش آسیب رساند، شما مسئول نیستید. و نباید تهدیدها و نگرانی های او، شما را از انجام کار معقول و مشروعتان باز دارد. شما این کار خداپسندانه را انجام دهید و بقیه را به خدا واگذارید. اگر او هم زمینة هدایت داشته باشد قطعا خدا هدایتش خواهد کرد و او را هم از این گرفتاری بزرگ نجات خواهد داد.
اما اینکه پرسیدید این قطع رابطه و دل شکستن عقوبت دارد یا نه؟ مطمئن باشید عقوبت ندارد و بلکه ادامه رابطه شماست که عقوبت دارد. ترک گناه و رفع زمینه گناه، سبب خشنودی خداست و پاداش هم دارد. چراکه به فرموده امیرمؤمنان علی (علیه السلام) : برترین عبادت، عفاف و پاکدامنی است.«اَفضَلُ العِبادَةِ العَفافُ» و مطمئن باشید که با قطع رابطه، عفت در عشق و دوستی و رابطه را رعایت کرده اید و بهعنوان انجام برترین عبادت، از پاداشی عظیم نیز برخوردار خواهید شد. إنشاءالله
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
سوال: من قبلا با افراد زیادی دوست بودم، به همه هم اظهار عشق و علاقه می کردم، گاهی هم وعده ازدواج میدادم و به نوعی با عاطفه آنان بازی میکردم، آن هم برای لذتجویی خودم. حالا همه روابطم را قطع کرده ام ولی احساس گناه شدید دارم و از عقوبت اِلاهی و بازتاب عمل خودم به شدت می ترسم. از گذشته و رفتارهای خودم بسیار پشیمانم ولی نمیدانم چه کنم؟
پاسخ: چند نکته را رعایت کنید و بعد نگران نباشید.
1) قدم اول همین تأسف و پشیمانی جدی است، که خوشبختانه پشیمان هستید. ولی باید به فکر جبران جدی آن نیز باشید.
2) به طور جدی توبه کنید. از خداوند طلب بخشش نمایید. با خدا درد دل و اعتراف کنید که: «خدایا از سر ناآگاهی و جهل و نادانی، بسیار خطا کردم». جداً بخواهید که خدا شما را ببخشد. لازمه این توبه جدی هم، این است که خطای خود را کوچک نشمارید و به بزرگی خطای خود و تبعات منفی فراوان آن توجه کنید. و در نهایت به توبه کامل روی آورید. توبه کامل شرایطی دارد که امیرمؤمنان در نهج البلاغه بیان فرموده است. در این کتاب نیز در ضمیمه عفت چشایی، دستورالعمل توبه کامل آمده است.
3) برای کسانی که ارتباط با شما داشتند بسیار دعا کنید، و به نیابت از آنان کارهای نیک خداپسند انجام دهید شاید سبب ایجاد تحول در آنان شود و آنان را از فساد برهاند و به راه راست رهنمون نماید.
4) برای جبران فساد جنسی و ارتباطات نامشروع، سعی کنید در ترویج فرهنگ عفاف بکوشید. آنچه در توان دارید در این راه به کار بگیرید. یا با صرف مال، یا وقت گذاری و... . مثلا با ایجاد یک وبلاگ، یا تألیف کتاب، یا حمایت از چاپ یک کتابِ مفید، یا پخش و توزیع کتاب و سی دی، یا طراحی و گرافیک و فیلمنامه نویسی و کارگردانی یک فیلم ترویج دهنده عفاف، یا همکاری با مجموعه های فعال در عرصه عفافگرایی، یا راه اندازی مجموعه های اینچنینی و ... .
پس از انجام این کارها امیدوار باشید به لطف و بخشش و رحمت اِلاهی، که شما را خواهد بخشید و آثار شوم آن گناهان را محو خواهد نمود.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
سوال: حدود هشت ماهی است که با دختری دوست هستم. با اینکه می دانم این رابطه غلط است نمی توانم آن را قطع کنم. چه کنم؟
دوستی و رابطه با نامحرم نهایتاً دو فرجام دارد:
1. یا به ازدواج منجر می شود.
2. یا به ازدواج منجر نمی شود.
تمایل آگاهانه به جنس مخالف یکی از نشانه های بلوغ جنسی می باشد که به طور طبیعی در نفسِ آدمی شکل میگیرد ولی لازم است تا قبل از ازدواج و به غیر از همسر، از تشدیدِ این تمایل پیشگیری کند و از ابراز آن خودداری ورزد. بنابراین مراد ما از عفت در عشق و دوستی و ارتباط در این درس، بهمعنای پرهیز از عشق به نامحرمان و اظهار تمایل و رابطه با آنان است. زیرا چنین دوستی ها و ارتباطها، عواقب بسیار ناگوار در پیدارد که از دو دیدگاه مورد ارزیابی و بررسی قرار میگیرد:
برخي ميگويند اگر در محيط كار، بازار، اداره، دانشگاه و … با همكار و مشتري و همكلاسي سخن نگوييم و به او نگاه نكنيم و روابط گرم و صميمي نداشته باشيم شايد طرف مقابل برنجد و گمان كند نسبت به او اهانت و بياحترامي روا داشتهايم!
در پاسخ بايد گفت كه حلّ اين معمّا كار مشكلي نيست، تنها كافي است طرف مقابل، بهگونهاي آگاه شود كه اين نوع رفتار به انگيزه اهانت و بياحترامي نيست بلكه براي حفظ عفت و پاكدامني است و به جهت پيروي از دستورات دين ميباشد. چنانكه موسي (علیه السلام) وقتي بهعنوان يك ميهمان ميخواست همراه دختر شعيب (علیه السلام) به خانه آنها برود به او گفت از پشت سرِ من حركت كن! با اينكه بهطور طبيعي بايد ميهمان دعوتشده و تازه وارد از پشتِ سر حركت كند تا احترام ميزبان را رعايت كرده باشد بهويژه كه اگر راه منزل را نداند، ليكن موسي (علیه السلام) چنين نكرد بلكه بهعكس به ميزبان گفت از پشت سرِ من بيا! و از آنجا كه گمان آن ميرفت دختر شعيب (علیه السلام) اين رفتار را، اهانت و بياحترامي به خود تلقي كند، موسي (علیه السلام) به گونهاي او را آگاه كرد كه اين از باب اهانت نيست بلكه به جهت رعایت عفتِ چشم و پاكدامني است.
دختر شعيب (علیه السلام) نيز اندوهگين نشد و اعتراضي نكرد بلكه فهميد موسي (علیه السلام) جواني عفيف و امين است كه حتي خيانت در نگاه را روا نميدارد.1
1 - اشاره است به آيه26 قصص: «…يا أبَتِ استَأجِرهُ إنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَئجَرْتَ القَوِيُّ الأمينُ »
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع