یکی دیگر از عوامل انحرافات جنسی برخی از افراد متأهل به هدف از ازدواج و انگیزۀ آن برمیگردد؛ بیشک کسی که تنها برای عشقورزی و هوا و هوس جنسی ازدواج کرده باشد فردا با دیدنِ زنی زیباتر از همسرِ خود به او میل میکند و همسرش را وا میگذارد. بنابراین از چنین فردی نمیتوان انتظار خویشتنداری داشت و به او توصیه کرد به همسر خود بسنده کند. متأسفانه برخی از این افراد بهاندازهای غرق در شهوترانی و بیخبری هستند که حتی حاضرند بیغیرتی و دیاثت بهخرج دهند و همسر خود را معاوضه کنند! و یا به بستگان و دوستان همسر خویش تمایل بورزند و حتی دیده شده که برخی از این افراد متأسفانه به برادر همسرشان هم تعرض کردهاند و اسباب فروپاشی نظام مقدس خانواده و هلاکت خویش را فراهم آوردهاند!
راه چاره
پیش از این اشاره شد که ازدواج باید عقلانی و گزینشی و بهانگیزۀ تشکیل خانواده و حفظ عفت و پاکدامنی باشد و تولید نسل و تربیت فرزندان صالح را در پیآورد. البته به عشق و علاقه و زیبایی نسبی همسر هم لازم است توجه شود لیکن ازدواجِ صرفاً عشقی و از روی هوا و هوس جنسی پس از مدتی رو به سردی میگراید و برایش عادی جلوه میکند و سپس تمایل به انحراف در وجودش شکل میگیرد که بسیار خطرناک است.
راه چاره به ایناستکه نخست اهمیت و فایدههای عفافگرایی و پاکدامنی برای فرد اینچنینی بازگو گشته و سپس زیانهای فراوان جسمی و روانی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی انحرافات جنسی برایش توضیح داده شود تا شوق به خویشتنداری و عفاف و پاکدامنی در وجودش شکل بگیرد و به توبۀ از انحرافات بیانجامد و آنگاه به رعایت عفاف در حوزههای بینایی و گویایی و شنوایی و رفتار و افکار روی آورد و در نتیجه همسرش برایش طروات و تازگی بیابد و کفایتش نماید. و چنانچه نخواهد این مراحل را طی کند و همچنان به انحرافات خود ادامه دهد چارهای جز برخورد سخت افزاری و تازیانه و زندان و اعدام ندارد! زیرا این فرد، باید از باب قطع عضوِ سیاه، به حیاتش خاتمه داده شود تا اجتماع سالم مانده و خود نیز از ارتکاب گناهان بیشتر در امان بماند. چنانکه امیرمؤمنان (علیه السلام) فرمود:
إنّ فی المَوتِ لَراحَۀ لِمَن كانَ عَبدَ شَهوَتِه وَ أسیرَ أهوِیتِهِ، لِأنَّهُ كُلَّما طالَت حَیاتُهُ كَثُرَت سَیئاتُهُ وَ عَظُمَت عَلی نَفسِه جِنایاتُهُ .[1]
مرگ برای كسی كه بندۀ شهوت و اسیر هوسهایش است مایۀ راحتی میباشد، زیرا هرچه زندگیش به درازا كشد، گناهانش فزونی میگیرد و جنایاتش بر خود، بزرگتر میشود.
[1]ـ میزان الحكمه، ح19131.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع
