http://resource.cungmua.com/photos/cpo/giam%20doc%20nhan%20su%207.jpg

اهميت و فايده ­های عفاف­گرايی از ديدگاه جامعه­ شناسی

فايده ­هاي عفاف­ گرايي در شاخه­ های مختلف علوم اجتماعي[1] و از جمله در موضوعات مختلف جامعه­ شناسی نیز قابل پيگيري و بررسي مي ­باشد مثل موضوع زنان خياباني، كودكان بي­ سرپرست، بزه­كاري­ هاي اجتماعي، خانواده، طلاق و ... كه به جهت اختصار تنها به يكي از موضوعات كه مسئلة «علل و عوامل استحكام خانواده» است پرداخته مي­شود و آن اينكه بي­ شك عفاف­ گرايي و پاكدامني در تحكيم و استوار ماندن خانواده­ ها تأثيري ژرف دارد؛ هم در خانوادة خود و هم در خانواده ­هاي ديگر:                                                              

الف) نقش آن در تحكيم خانواده خويش به دو ‌جهت است:

یکی این­كه اطمينان و اعتماد همسر را، به پاكي خود جلب مي‌كنيم و بي‌ترديد چنين اعتماد و اطميناني در تحكيم خانواده، نقش به‌سزايي دارد. چه‌ بسا عدم اين اطمينان، گاه منجر به تنش و سردي روابط زن و شوهر شود و سرانجام به نزاع و طلاق و جدايي بينجامد.

دیگر این­که، اگر ما فردي عفيف باشيم و در خارج از محدوده زندگي زناشويي، از طریق نگاه و گفتگو و خلوت و اختلاط و ...  به لذت­ها و ریزه­ خواری­ های جنسي[2] نپردازيم، به‌طور طبيعي به همسر خود بيشتر توجه مي‌كنيم و در نتيجه روابط صميمي‌تر و لذت­ بخش­تر مي‌شود و بنيان خانواده، استوارتر مي‌گردد.[3]

جُورج کامینکس ـ جامعه ­شناس معروف ـ می­ گوید: «به عقیده من عامل اصلی اختلاف (زن و شوهر) این است که برای مردان، امکان نظراندازی(چشم­چرانی) و روابط نامشروع با دیگران، فراهم­تر از قبل شده است».[4]

 

ب) نقش آن در تحكيم خانواده‌هاي ديگر بدين‌سان است:

اگر ما عفيف و پاكدامن باشيم، اين سبب مي‌شود تا ديگران به‌وسيله ما تحريك نشوند و در نتيجه خانواده‌هاي ديگر، استوارتر مي‌مانند.

پس بياييد با عفاف­ گرايي و پاكدامني، كانون خانوادة خود و ديگران را استوار سازيم و از تزلزل، سردي و جدايي خانواده‌ها پيشگيري کنيم.



[1] . علوم اجتماعی به گروهی از رشته‌های دانشگاهی گفته می‌شود که به مطالعة جنبه‌های اجتماعی انسان می‌پردازند. علوم اجتماعی بخشی از علوم انسانی است که به بعد اجتماعی انسان می‌پردازد. برخی از علوم اجتماعی عبارتند از: جمعیت شناسی، جامعه شناسی، مردم شناسی، علوم سیاسی، جغرافیای انسانی، مدیریت. (منبع: ویکی پدیا).

[2] . کسانی که در طول روز ریزه­خواری در خوراک دارند و مثلاً اینجا و آنجا اندکی نخود و کشمش و پسته و بادام و شیرینی می­خورند وقتی به خانه می­آیند و بر سر سفره می­نشینند اشتهاء ندارند و یک وعده کامل غذا نمی­خورند و به همین جهت دچار سوء هاظمه می­شوند و معمولا هم از نظر جسمی ضعیف هستند. اینک ریزه­خوران جنسی نیز به­مانند ریزه­خواران در خوراک، علاقه و تمایل­ به همسرشان کاهش می­یابد و همین سبب سردی روابط زناشویی می­شود و در نتیجه بسیاری از چیزهای جزئی و بی­اهمیت، بهانة نزاع و اختلاف می­گردد.    

[3] ـ امیرمومنان† می­فرماید: «ثَمَرَةُ العِفَّةِ القَناعَةُ» ثمره و نتیجه عفاف­ورزی، بسنده نمودن به همسر خویش است. (غرر الحكم، ح 4637) بی­شک لذتی که عفاف­گرایان از زندگی زناشویی خود می­برند بسیار بیشتر از لذتی است که بی­عفت­ها از انحرافات اخلاقی نصیب­شان می­شود.

[4] ـ جلوه نمایی زنان و نگاه مردان، ص129، یوسف غلامی، به نقل از مجله پجنت، ژوئن 1965، ش12، ص31.

 

تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین

حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع