کانون فرهنگی تبلیغی مردمی امین

🔸 حجت الاسلام مؤمن: در صنعت فیلم سازی، گاهی اوقات محتوا مناسب است، اما اسمی که انتخاب می شود نامناسب است. مثل فیلم «مارمولک». در هر حال معضلاتی وجود دارد. اما آیا ما اجازه بیان آنها داریم و می توانیم آن را اعلام کنیم، موضوع دیگری است. دوم اینکه ذهن کودک پاک است و هنوز با یکسری از مسائل آشنا نشده و آشنایی با چنین مسائلی می تواند کودک را بسیار درگیر کند. در واقع دادن یکسری از اطلاعات به کودک و انسان لازم است، اما نوع گویش این اطلاعات و تناسب زمانی که در چه سنی به آنها این اطلاعات داده شود نیز مهم است.
🔸 خانم خالق نیا: این فیلم تنبیه کودک با استفاده از اتاق تاریک و همچنین بیان کلمات ناپسند توسط پدر یا مادر در حضور کودک را نشان می دهد که بسیار نامناسب است. صحبت از چنین آسیب هایی، تنها در این حد که آگاهی دهنده باشد تا خانواده ها بتوانند از این مشکلات و آسیب ها پیشگیری کنند، ضروری است. ولی در قالب چنین فیلم هایی که اثرات منفی بیشتری دارد، مورد تأیید نمی باشد.
🔸 خانم سرابی: می توان از یک سری از بخش های این فیلم، برای تربیت جنسی فرزند و آموزش خانواده ها کمک گرفت. به نظر بنده همانطور که در خود این فیلم نشان داده شد، گفتن اطلاعاتی به والدین لازم است و نشان دادن بعضی آسیب ها از آن جهت که ایجاد انگیزه کند، تا والدین به دنبال آموزش و یادگیری باشند، مهم است.

💢 گزیده ای از نظرات برخی از اعضای حاضر در کارگروه:
🔸 دکتر صابری فتحی: به دوصورت می توان به این فیلم پرداخت. اول نقد خود فیلم و دوم اینکه آیا باید در جامعه به این گونه مسائل پرداخت یا خیر؟ در جوامع مختلف دو دیدگاه وجود دارد. یکی این است که درمورد چنین آسیب های اجتماعی صحبتی نشود و دیگری اینکه به این مسائل پرداخته شود. لطفاً ضمن نقد فیلم به این سؤال نیز پاسخ دهید. آیا ساختن چنین فیلم هایی با مضمون آسیب های اجتماعی برای جامعه ما مفید است و با فرهنگ جامعه ما سازگاری دارد یا خیر؟
🔸 آقای محمدی مقدم: این فیلم سراسر آسیب بود. اگر این فیلم توسط افراد معمولی جامعه تماشا شود، کمتر به دنبال ازدواج، فرزندآوری و روابط زن و شوهری خواهند بود و تصویر سیاهی از هرکدام این موارد پیدا خواهند کرد. واقعیت این است که در بسیاری از افراد جامعه، زندگی این طور نیست و در مواجهه با چنین موقعیت هایی، خیلی راحت تر می توانند آن را مدیریت کنند. به نظر بنده این فیلم نمونه ایی از زندگی به سبک غربی را نشان داد و چنین سبکی کاملاً با آموزه های دینی فاصله دارد. هیچ شکی در مورد آموزش مسئله هایی برای پیشگیری از کودک آزاری، برای خود کودکان وجود ندارد که حتی در آموزه های دینی و قرآن هم به آن اشاره شده است. اما این مسئله در فرهنگ های مختلف متفاوت می باشد. خوشبختانه در کتاب خانواده و مراقبت های جنسی فرزندان، بحث آموزش خود مراقبتی کودکان کاملاً مطرح شده است.

🔸 دکتر فرع شیرازی: این فیلم به لحاظ محتوایی عالی است، اما به شرط آن که مخاطب آن والدین و مربیان باشند. آموزش این آسیب ها در احکام فقهی وجود دارد. مثلاً بحث استحمام کودک همراه والدین هم جنس خود از سنین 5 سالگی به بعد، مطرح است. به نظر بنده اصل پرداختن به این مسائل بسیار مهم است و حتی واجب شرعی نیز می باشد. چرا که بر اساس روایات، والدین باید محرمات، واجبات و اصول شرعی را به فرزندان خود آموزش دهند.
🔸 دکتر صمدی: داشتن آسیب برای چنین فیلم هایی درست است. اما باید این را هم در نظر گرفت که خانواده هایی هستند که هرگز مورد آموزش قرار نمی گیرند. پس اگر هزینه فایده کنیم، فایده های این فیلمها بیشتر است و در واقع نوعی تلنگر به حساب می آید.
🔸 آقای محروقی: اصل ساختن این گونه فیلم هارا تأیید می کنم. اما به شرط آنکه فقط والدین و خانواده ها آنها را تماشا کنند نه بچه ها. متأسفانه در این فیلم، خانواده برنامه درستی برای خود نداشت و هرگونه ارتباط در این خانواده از هم گسیخته بود و همچنین عدم آگاهی آنها در مورد تربیت جنسی فرزندشان مشهود بود.
🔸 آقای مسروری: این فیلم حال من را خیلی بد کرد. باید فیلم ساز از نقطه مثبت شروع کند. مثلاً آموزش صحیح زندگی و تربیت جنسی کودکان را نشان دهد.

🔸 دکتر حسین زاده: فیلم باید در حال ما تأثیر بگذارد. فیلمی که نه حال ما را خوب کند و نه بد، فیلم مورد قبولی نیست. اگر فیلمی حال ما را خوب کند، باعث نوعی رشد می شود و بر عکس آن نوعی تلنگر به حساب می آید. فیلمساز در این فیلم از پرداختن به داستان های موازی پرهیز کرده و فقط به یک موضوع اما جذاب و چالش برانگیز پرداخته است. به این فیلم از چند جهت می توان نگاه کرد. اول اینکه سازنده فیلم واقعاً چه منظوری داشته است. این فیلم، حجم متراکمی از مشکلات و آسیب های اجتماعی را دارد که یکی از آنها کودک آزاری است. در این فیلم کودک مورد تجاوز روحی قرارگرفته و این موضوع مربوط به زمینه های اجتماعی خانواده است. از دیگر آسیب هایی که این فیلم به آن می پردازد اختلاف سن والدین کودک، فرهنگ متفاوت آنها، نوع تفکرات و توقعات آنها می باشد. واقعیت این است که درکشور ما، بسیاری از ازدواج ها، مبتنی بر احساسات است و نکته بسیار مهم این است که شروع ازدواج باید عاقلانه باشد و تداوم آن عاشقانه. در این فیلم زن و مرد به خاطر احساسات با هم ازدواج می کنند و دچار اختلافات و چالشهایی در روابط خود می شوند که نتیجۀ آن یک کودک افسرده شده است. این فیلم دارای کمترین سیاه نمایی بود که واقعیت ها را به دور از سیاه نمایی ها، خیلی ساده و روشن نشان داد. البته مواردی از جمله پدیدۀ سگ بازی در این فیلم وجود داشت. ما سنتی فکر میکنیم، اما مدرن عمل میکنیم. در این فیلم شخصیت مرد از بگو و بخند با زنان و دختران ابایی ندارد، اما زمانی که همسرش از گفتگو با پسر همسایه، با او سخن می گوید، از این مسأله ناراحت میشود.

سایت کارگروه عفاف گرایی و تربیت جنسی دانشگاه فردوسی مشهد

لینک کارگروه عفاف گرایی و تربیت جنسی دانشگاه فردوسی مشهد در ایتا

تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین 
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع