کانون فرهنگی تبلیغی مردمی امین

به نام خدا
💠 در این نشست دکتر اسلامیان، به بیان تفاوت‌های ادراکی و شخصیتی کودکان نسل حاضر و تأثیرپذیری غیرقابل انکار آن‌ها از رسانه‎ها پرداختند و اذعان داشتند که رسانه‌ها و انس کودکان با آن‌ها، می‎تواند تهدید و در عین حال بستر مناسبی را در زمینۀ تربیت کودکان ایجاد نماید. ایشان ضمن اکران بخش‌هایی از انیمیشن‌های دوبله شده و معرفی برخی از بازی‎های رایانه‎ای و موبایلی نامناسب، به ضرورت انجام فعالیت‌های مکمل و تولید محتوا، در کنار ورک‌شاپ‌های تربیت جنسی و تربیت رسانه‌ای، اشاره نمودند و افزودند، آموزه‌های آشکار و پنهان برخی از بازی‌ها و انیمیشن‎های قابل دسترس، که غالباً دارای محتواهای غربی و غیراسلامی می‎باشند، تربیت کودکان را دچار مخاطره خواهد نمود و با شکل‌گیری باورها و ارزش‌های کودکان با این محتواها، طبیعتاً در دوران بلوغ، شاهد اولین تأثیرات منفی آن خواهیم بود. دخالت نداشتن در جهت‌گیری‎های محتوایی محصولات رسانه‌ای و واگذاری طراحی مسیر تربیت فرزندان به کشورهای غربی، می‌تواند تأثیرات جبران‌ناپذیری را در زیست جنسی ایرانیان به‎جای بگذارد و با دست روی دست گذاشتن، نمی‎توان آینده نیکی را در خصوص عملکرد فرزندان خود متصور شد.

💠 کودک ۵ ساله روزانه، ساعت ها وقت خود را صرف بازی با گوشی، تبلت و سایر رسانه‌ها می کند که این امر می تواند فرصتی برای آموختن موارد تربیتی به او از این مسیر باشد. اما به دلیل عدم ورود ما به عرصه محتوا و تولیدات رسانه ای، متأسفانه کودک سبک زندگی خود را از انیمیشن ها و بازی های غربی می آموزد و ما فقط به تماشا می نشینیم. به یاری خداوند قصد داریم که کارگروهی را تحت عنوان فرآوری محصولات و تولیدات رسانه ای، در پژوهشکده مطالعات اسلامی تشکیل دهیم و به آموزش هنرهای رسانه ای به متقاضیان بپردازیم تا بتوانیم، پس از تدوین محتواهای مناسب درخور تربیتی و تربیت جنسی، به تولید و توزیع گسترده آنها اقدام نماییم و در این زمینه به مشارکت و همراهی همه شما نیازمندیم. اکنون وضعیت جامعه گویای مشکلات بی شماری در عرصه تربیت نسل آینده می باشد که می بایست برای حل آنها به ارائه راهکار و تولید محتواهای مطلوب پرداخت. آسیب شناسی تا چه زمانی ادامه یابد؟ پس کی باید وارد عمل شد؟ به اندازه کافی در مقالات، پژوهش ها و تحقیقات، مستندات مورد نیاز در خصوص وضعیت زیست جنسی ایرانیان ارائه شده است و اصلاً نیازی به استناد به منبع خاصی نیست. قدم زدن در جامعه امروز ما، به انسان بینش لازم را در این خصوص می دهد

💠 گزیده ای از نظرات برخی اعضای حاضر در جلسه:
🔺 جناب آقای مدبر: در ارائه امروز، نقش رسانه‌ها به صورت علمی مورد بررسی قرار نگرفت. بلکه شما به گزارشی از وضعیت موجود پرداختید. در رسانه ها یکسری اصطلاحات اشتباهی وجود دارند مثل فضای مجازی. فضای مجازی یک اصطلاح نیست، بلکه شامل موارد بیشماری می گردد که برای پرداخت به هر یک، جلسات طولانی مورد نیاز است. در مبانی دینی طی سه ۷ سال، بحث تربیت مطرح می شود؛ اما در ایران در هر سه هفت سال، در بخش رسانه ها، کم کاری شده است. منش فرهنگی کشور ما بسیار متفاوت و لیبرالی است و خط فکری فرهنگی ما خیلی خاص است و عملاً در حوزه تربیت جنسی کودک و نوجوان در کشور ما اقدامی انجام نشده است. کودک ما قبل از ورود به مدرسه، ۶ الی ۷ هزار ساعت با رسانه سروکار دارد، اما هیچ کار مثبتی در این سن برای کودک انجام نشده است. ما فقط لایه های رو را درست کردیم و لایه‌های زیرین تغییری نکرده است. دنیا با بازی رایانه‌ای اداره می‌شود و اقدام عملی مربوط به مجلس می باشد؛ اما زمانی که نماینده مجلس از انیمیشن سر در نمی‌آورد! چه باید کرد؟ مقصر اصلی در تربیت جنسی کودک، برنامه‌ریزان و مسئولین هستند. چون اطلاعاتی در این زمینه ندارند. ایرانسل انیمیشن های خارجی مشهور را به صورت رایگان در اختیار مردم قرار می دهد که افراد را ترغیب به تماشا کنند و تماشای این انیمیشن ها باعث تغییر ذائقه مردم می گردد.

🔺 جناب آقای ابوترابیان: تجربه سایر گروه ها و نهادهایی که در این زمینه تجربه دارند، قطعاً مفید خواهد بود و در شهر قم و حوزه، این هم افزایی می تواند صورت بگیرد.
🔺 آقای دکتر صابری فتحی: در کشورهای غربی هم آتش به اختیار وجود دارد و از نظر محتوا دست کشورها باز است و محدودیتی ندارد. صحبت‌های شما علمی نبود و آمار رسمی ندادید و بیشتر بر مبنای تجارب شخصی بود. حال سؤال این است که چه کنیم؟ ما نباید منتظر منابع دولتی بمانیم و به صورت غیردولتی نسبت به تولید محتوا اقدام نماییم. گوگل و یاهو چگونه به وجود آمدند؟ بیل گیتس چگونه به وجود آمد؟ مشکل اینجا است که ما می خواهیم به همه چیز به صورت انتقادی نگاه کنیم.
🔺 جناب آقای عطاری: حضرت آقا سه دهه گذشته شبیخون فرهنگی را نام بردند و رئیس جمهور وقت گفتند مسئله‌ای نیست و اجازه ورود افکار عمومی را ندادند. بنده در اکثر نقاط مشهد کلاس داشتم و دارم و صحبتهایی را با والدین در خصوص فضاهای مجازی دارم و می‌توان گفت حداکثر 7 الی 8 درصد مردم در زمینه رسانه ها مشکل دارند و به فساد افتاده اند اما همان تعداد کم هم برای ما بسیار زیاد است. ما باید به طرف پاکی برویم و این مسائل باید آسیب شناسی گردند. متأسفانه مادران برای راحتی کار خود، فرزندشان را جلوی تلویزیون می گذارند تا هر برنامه ای را ببینند. نقد برنامه های تلویزیون می تواند دستاورد خوبی برای چنین حرکتی باشد.
🔺 جناب آقای بنده ئی: کشور ما مورد تهاجم فرهنگی قرار گرفته است. بحران هویتی که در کشور ما صورت گرفته، به دلیل سیاست زدگی و شوراهای سیاستگذاری در سطح کشور است. کارهای انجام شده ضعیف و ناتوان است که به باورها و ارزش‌های ما ضربه می زنند. اهمیت تربیت به اندازه ای است که امام راحل می فرمودند: اگر انسان تربیت شود همه مشکلات حل می‌شود.
🔺 جناب آقای محروقی: شما نقش تعلیم و تربیت رسمی را در صحبتهای خود اشاره نکردید. بحث ارتباط با  سازمان های مردم نهاد، مراکز فرهنگی یا فیلمسازان فرهنگی و دغدغه مند می تواند در این زمینه راهگشا باشد. اما بحث مهم مجلس و دولت است. باز هم در هر صورت، انسان موجودی مختار و انتخابگر است. در طول این سال ها ضمن اینکه رویش داشتیم ریزش هم داشتیم و هر چقدر که مسئولین کم کاری کنند باز هم افرادی مثل شهید حججی در این نسل تربیت خواهند شد.
🔺 جناب آقای سهندی: بعد از جنگ دچار خلأ شدیم. پایگاه های بسیج محلات، مکان های مناسب و خوبی برای آموزش بود و الان جای آموزش و رسانه در پایگاه ها خالی است و به سردمداران فرهنگی به شدت نیازمندیم.
🔺 آقای دکتر طهمورث پور: شما در ارائه خود چهار گام را مطرح کردید. گام اول تولید محتوا بود و گام های بعد از استفاده از تکنولوژی برای اجرایی کردن این محتوا. ریشه ای ترین بحث در قسمت محتوا می باشد. در این قسمت تفاوت نظرات بسیاری وجود دارد و دامنه وسیعی دیده می شود. اصولاً هر کاری که انجام شود، افراد نظرات مختلفی دارند؛ چون حوزه فرهنگی حوزه بسیار گسترده و سختی می باشد. برای اینکه بتوانیم به یک وحدت نظری و انسجام داخلی پیرامون این قضایا برسیم، باید راهکاری داشته باشیم. با توجه به اینکه مخاطبان شبکه‌های تلویزیونی کم شده است، برنامه سازان و مسئولان، برای جذب و حفظ مخاطب، آن حساسیت لازم را ندارند. ما در این ۴۱ سال نتوانستیم یک مفهومی از شادی به دست آوریم و به آن بپردازیم. برای مثال موسیقی دامنه وسیعی دارد و نمی‌توانیم به نظر واحدی برسیم که باید چه کنیم. بخش محتوا بسیار مهم است. گاهی علیرغم صرف زمان و هزینه، محتوایی تولید می‌شود که اصلاً مخاطب ندارد. باید راه‌حل پیدا شود و تا به یک سیاست واحد در محتوا نرسیم، نمی‌توانیم سایر گام‌ها را برداریم.
💠 قبل از آغاز جلسه نیز، مستند "حاجی بابا" پخش گردید. حاجی بابا روایت‌گر زندگی یک جانباز شیمیایی نیشابوری می‌باشد که به فرمان امام (ره)، زمین کشاورزی و خانواده خود را ترک می‌گوید و با تنها تراکتور خود عازم جبهه‌ها می‌شود.

لینک سایت کارگروه عفاف گرایی و تربیت جنسی دانشگاه فردوسی مشهد

لینک کارگروه عفاف گرایی و تربیت جنسی دانشگاه فردوسی مشهد در ایتا

تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین 
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع