آداب همبستری (1) | کیفیت آماده سازی
دین مبین اسلام برای همة مسائل ریز و درشت زندگی، برنامه و دستورالعمل تعیین كرده است؛ از موی سرگرفته تا ناخن پا؛ و از گهواره تا گور (و بلكه از پیش از تولد گرفته تا پس از مرگ)؛ و در همة مسائل فردی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، نظامی و ... ؛ چراكه اسلام، دینی كامل و جامع است و اگر برخی از این دستورات را نداشت، جامعیت خود را از دست میداد و نیازمند دستورالعملهای افراطی یا تفریطی مكتبها و یافته ها و بافته ها و اندیشههای ناقص بشری میگشت و در نتیجه مؤمنان ناچار میشدند هر روز از چالهای به درآیند و در چاهی دیگر گرفتار گردند. چنانكه حال و روزِ افراد دورمانده از دستورات اسلامی گویای این واقعیت است.
بنابراین لازمة دین كامل و جامع آن است كه از بیان هیچ دستورالعمل مهمی فروگذار نباشد چنانكه تحقیق و بررسی در احكام و آداب اسلامی، دلالت بر این حقیقت دارد. كه البته نیاز است به صورت جدّی و در قالب رشتههای مختلف علوم، گردآوری و تدوین گردد.
اینك از جمله مباحثی كه در دین مبین اسلام مطرح گشته، مباحث مربوط به آداب همبستری میباشد كه در جای خود بس ظریف و دقیق و بااهمیت است. چنانكه كارشناسان در امور تربیتی و روانشناسی و روانپزشكی نیز تاحدودی به اهمیت طرح این مباحث (در جایگاه خود) آگاهی دارند چه اینكه ریشة برخی از بیمهریهای میان زن و شوهر و برخی از بهانهجوییها، عصبانیتها، ناسازگاریها، نزاعها، طلاقها، انحرافات اخلاقی و بدپوششی ها[1]، و حتی برخی از ناهنجاریهای اخلاقی و اجتماعی،[2] ضعف اعصاب و برخی از بیماریهای روانی، كمردردها، لاغریها، تولد فرزندان بیمار و ناقص الخلقه، نازاییها و سقط جنینها و برخی از اعتیادها[3]به عدم آگاهی از آداب همبستری بر میگردد و شاید به همین جهات است كه در متون اسلامی، مطالبی فراوان به این موضوع اختصاص یافته است كه هماكنون تحت عناوین گوناگون بدانها اشاره میشود و سپس توضیح مختصر آنها تقدیم میگردد:
1- كیفیت آمادهسازی
2- محل آمیزش
3- مستحبات آمیزش
4- مكروهات آمیزش
5- زمانهای مناسب آمیزش
6- زمانهای نامناسب آمیزش
7- مكانهای مناسب آمیزش
8- مكانهای نامناسب آمیزش
9- كمیت و دفعات آمیزش
10- علل و عوامل ناتوانی جنسی مردان و سردی جنسی زنان
11- بهداشت آمیزش
1- كیفیت آمادهسازی[4]
شاید بسیاری از نوعروسها و تازه دامادها پس از گذشت مدتی از ازدواج، با برخی از روشهای آمادهسازی آشنا شوند لیكن دانستنِ این روشها پیش از نخستین همبستری لازم است چه اینكه عدم آگاهی از آنها - در نخستین همبستری - ممكن است آنان را گرفتار افراط یا تفریط كند و اثرات نامطلوب روانی یا جسمی بر جای گذارد و بدین ترتیب زمینههای ناسازگاری و نزاع و طلاق و یا انحرافات جنسی را فراهم آورد.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دربارة لزوم آمادهسازی جنسی - پیش از آمیزش - میفرماید:
إِذَا جَامَعَ أَحَدُكُمْ فَلَا یأْتِیهِنَ كَمَا یأْتِی الطَّیرُ لِیمْكُثْ وَ لْیلْبَثْ .[5]
هرگاه یكی از شما بخواهد آمیزش كند نباید مانند پرندهای نر، كه بر ماده میجهد او هم بَرجهد [و همسر خود را مات و مبهوت باقی گذارد] بلكه بایستی مَكث كند و درنگ نماید. [و عمل آمادهسازی جنسی را طول دهد تا همسرش نیز به اوج لذت برسد. زیرا اغلب زنان به طور طبیعی چند دقیقه دیرتر از مردان به اوج لذت میرسند].
و در حدیثی دیگر متذکر میشود که آمیزش جنسی قبل از عشقبازی کلامی، جفای در حق همسر است.
ثَلَاثَةٌ مِنَ الْجَفَاءِ ... وَ مُوَاقَعَةُ الرَّجُلِ أَهْلَهُ قَبْلَ الْمُدَاعَبَةِ[6]».[7]
و در حدیثی دیگر میفرماید:
لا یقَعُ أحَدُكُم عَلی اَهلِه كَما یقَعُ البهیمةُ، لِیكُن بینهما رسولٌ. فَقِیلَ: مَاالرّسولُ یا رسول الله؟ فقال: القُبلَة و الكَلام.[8]
هیچیك از شما نباید با همسر خود همانند چهارپایان آمیزش كند، بلكه بایستی واسطهای میان آنان باشد. پرسیدند: واسطه چیست؟ فرمود: بوسه و گفت وگو (عشقبازی كلامی).
نیز فرموده:
سه چیز، نشانة ضعف و ناتوانی مرد است ... و سوم اینکه مرد، با همسرش آمیزش کند قبل از اینکه با او حرف بزند و او را نوازش و ملاطفت کند و قبل از اینکه همسرش ارضا شود، خودش ارضا شود.[9]
امیرمؤمنان (علیه السلام) نیز میفرماید:
إذا أرادَ أحدُكُم أن یأتی زَوجَته فَلایعَجِّلها فإنّ لِلنّساءِ حَوائجٌ .[10]
هرگاه یكی از شما بخواهد با همسرش آمیزش كند نباید شتاب ورزد، چه اینكه برای زنان نیازهایی است. (هم نیاز به ناز و نوازش دارند و هم زمان بیشتری را برای ارضای جنسی نیازمندند).
امام صادق (علیه السلام) نیز میفرماید:
فإذا أتی اَحدُكُم اَهلَهُ فَلْیكُنَ بینهما مداعبةٌ فإنّه اَطْیبُ لِلاَمرُ.[11]
هرگاه یكی از شما بخواهد با همسرش آمیزش كند لازم است میان آنان عشقبازی كلامی و سخنان تحریككننده ردّ و بدل شود؛ زیرا برای رسیدن به مقصود، این كار پاكیزهتر و لذتبخشتر است.
و در حدیثی دیگر میفرماید:
لَیسَ شَیءٌ تَحْضُرُهُ الْمَلَائِكَةُ إِلَّا الرِّهَانَ وَ مُلَاعَبَةَ الرَّجُلِ أَهْلَهُ.[12]
فرشتگان جز در مواردی حاضر نمیشوند یكی بههنگام مسابقه تیراندازی، و دیگر بههنگام بازی و شوخی مرد با همسرش.
شایان ذكر است كه ملاعبه و بازی با همسر میتواند معنای گسترده داشته باشد به طوری كه شامل لمس و بازی با همة نقاط تحریكی او شود. و بهترین راه شناخت نقاط تحریكی همسر، پرسش از او میباشد؛ زیرا نقاط تحریكی افراد ممكن است با یكدیگر فرق كند و به همین جهت نتوان از یك الگویی خاص پیروی كرد.
البته افزون بر تفاوتهایی كه افراد در نقاط تحریكی دارند، نقاط تحریكی مشتركی نیز وجود دارد. چنانكه دكتر پاكنژاد میگوید:
در سیستم تناسلی زنان بخشی وجود دارد به نام كلیتوریس، این بخش مملو از گیرندههای حسی و بسیار حساس به لمس است؛ كلیتوریس در بالاترین بخش دستگاه تناسلی خارجی زنان قرار گرفته و بیشترین نقش را در ارضای جنسی زن دارد. باید آمیزش به صورتی باشد كه علاوه بر انجام دخول، كلیتوریس نیز تحریك گردد، برای این امر بهترین روش نزدیكی، حالت خوابیده است. همچنین لمس سطح داخلی ران و لبهای مهبل، بوسه، مكیدن زبان و لمس موهای همسر .[13]
امام رضا (علیه السلام) نیز میفرماید:
وَ لَا تُجَامِعِ امْرَأَةً حَتَّى تُلَاعِبَهَا وَ تُكْثِرَ مُلَاعَبَتَهَا وَ تَغْمِزَ ثَدْیهَا فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ غَلَبَتْ شَهْوَتُهَا وَ اجْتَمَعَ مَاؤُهَا لِأَنَّ مَاءَهَا یخْرُجُ مِنْ ثَدْیهَا وَ الشَّهْوَةَ تَظْهَرُ مِنْ وَجْهِهَا وَ عَینَیهَا وَ اشْتَهَتْ مِنْكَ مِثْلَ الَّذِی تَشْتَهِیهِ مِنْهَا .[14]
با همسرت آمیزش مكن، مگر آنكه با او شوخی و بازی كنی، و بسیار بازی كنی، و پستان هایش را [به آرامی] بفشاری؛ زیرا هرگاه چنین كنی، شهوت بر او چیره شود و آبش جمع گردد چه اینكه آب زن از پستانش خارج میشود و [پس از آن، آثار] شهوت در چهره و چشمانش نمایان میگردد و او از تو همان را میخواهد كه تو از او میخواهی.
فواید ملاعبه و مداعبه
كارشناسان در امور پزشكی معتقدند قبل از آمیزش و جماع، نسوجِ حوضچهای و اسفنجی سراسرِ آلت مرد و نیز شعریههای دستگاه تناسلی او پُرخون میشود تا آلت «نعوظ» پیدا كند، و زن نیز دهانة فرجش كه «مهبل» نامیده میشود و سراسرِ شعریههای دستگاه تناسلی و آمیزشی او پُرخون میشود و متورم میگردد. در این حال، اگر شوهر با زنِ خود، ملاعبه و ملامسه ای داشته باشد تا او را به اوج لذت جنسی (ارگاسم) برساند و آنگاه عمل دخول را انجام دهد، هم خود او به مقصد میرسد و زیانی نمیبیند و هم همسرش، ولی اگر ملاعبه و ملامسه را فراموش كند و به قول پیغمبر اكرم مانند گنجشك نری كه بر ماده میجهد او هم برجهد و همسر خود را مات و مبهوت باقی گذارد، شعریههای لگن و دستگاه تناسلیاش پرخون باقی میماند و عوارض تلخ و ناگواری كه اشاره شد، به سراغش میآید و روزبهروز بر لاغری و بیاشتهایی و ضعف اعصابش افزوده میگردد و این خود نیز پیامدهای منفی دیگر دارد. اما اگر مرد مقاومت كند و معاشقه را طول دهد تا زن هم به اوج برسد، آنگاه دخول را انجام دهد، آمیزشی سالم و مفید و بیضرر برای هردو تن حاصل خواهد شد. و اگر در این هنگام زن آبستن بشود، فرزندی كه با چنین مقدماتی تكوین یابد، فرزندی سالم و متین و آرام و به دور از عصبانیت خواهد بود، ولی فرزندی كه با آمیزش ناقص و انحرافی تكوین یابد، احتمال هرگونه عیب جسمی و روحی در وجود او خواهد رفت.[15]
از دیدگاه پزشكان اگر زن و شوهر در حال مقاربت به «ارگاسم» و اوج لذت نرسند، اغلب تحت فشارهای عصبی عضلانی قرار میگیرند و به درد زیر دل و درد كمر مبتلا میگردند و در اعضای تناسلی خود احساس درد میكنند و از جنبة روحی هم قدرت تمركز فكری ندارند و كارهای عادی و معمولی را درست انجام نمیدهند و احیاناً به پشیمانی و ناامیدی و ترس و شرم و قصد خودكشی دچار میشوند.[16] و البته رسیدن به ارگاسم و اوج لذت جنسی هم ممكن نمیباشد مگر از طریق ملاعبه و مداعبه.
ناگفته نماند قرآن كریم بسیاری از ایندست مباحث دقیق و ظریف را در یك تشبیه خلاصه نموده است؛ آنجا كه میفرماید:
« نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ ... » [17]
زنان شما [به منزلة] كشتزاری هستند برای شما؛ پس به كشتزار خود درآیید.
بیشك برای اینكه بذر به عمل بیاید و خوب رشد كند بایستی زمین از هر نظر آماده شود و سپس بذرافشانی صورت پذیرد. بنابراین ملاعبه و مداعبه و مراعات آداب آمیزش، برای بذرپاشی و رشد فرزندانی صالح و سالم، ضروری است.[18]
[1] . بی شک ریشه برخی از بی عفتی ها و بدپوششی ها در عدم ارضای از همسر است و عدم ارضا هم گاهی به جهل از آداب همبستری برمیگردد. توضیح مطلب اینکه کسی که نیاز جنسیاش ارضا نشده و پاسخش را از راه درست دریافت نکرده باشد زمینه انحراف اخلاقی و بدپوششی در او فراهمتر است. اساساً ارضای جنسی، تا حدودی نیاز انسان به خودنمایی و دیده شدن را -که در خانمها شایعتر است- نیز تأمین میکند و لذا دیگر از طریق بدپوششی دست به خودنمایی نمیزند. البته برای مردان هم این قضیه صادق است.
[2] . برخی از بدرفتاریها و خشم و غضب در روابط اجتماعی ریشه در عدم ارضای جنسی از همسر دارد و عدم ارضاء هم گاهی به جهل از آداب همبستری برمیگردد.
[3] . برخی از افراد برای آنکه در روابط جنسی ـ موقتاًـ به نتیجه برسند و ارضاء شوند به اعتیاد روی میآورند و برخی دیگر نیز به خاطر ناکامی در روابط جنسی که منجر به ناراحتی های عصبی میشود برای رهایی از آن ناراحتیها به اعتیاد روی می آورند. و حال اینکه درمان ریشهای هر دو قسم به آگاهی از آداب همبستری است و نه به مصرف مواد مخدر!
[4] . مرحوم حرّعاملی، صاحب مجموعه شریف وسائل الشیعه، در كتاب النكاح، دو باب به این موضوع اختصاص داده است باب 56، تحت عنوان «باب استحباب المكث و اللبث و ترك التعجیل عند الجماع». و باب57 تحت عنوان «باب استحباب ملاعبة الزوجة و مداعبتها».
[5]. وسائل الشیعه، ج20، ص117، ب56، ح1.
[6]. عشقبازی لفظی و كلامی را «مداعبه» گویند.
[7]. وسائل، ج20، ص119، ب57، ح3.
[8]. محجّةُ البیضاء، ج3، ص110.
[9] . ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/آدرس
[10]. وسائل، ج20، ص118، باب56، ح4.
[11]. همان، ح3.
[12]. وسائل، ج20، ص118، باب57، ح1.
[13]. ازدواج مكتب انسانسازی، ج2، ص106.
[14]. مستدرك الوسائل، ج14، ص221، ب42، ح2.
[15]. بهشت خانواده، ج2، ص122.
[16]. بهشت خانواده، ج2، ص124.
[17] . بقره (2) آیه 223.
[18]. ر.ك: تفسیر راهنما، ج2، ص104، برداشت8.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع