شیوه های مهرورزی | زبانی و گويشی (12)
ر) وقتِ اختصاصی، برای گفتگوی با همسر
یكی دیگر از عوامل ایجاد محبت میان همسران، اختصاص وقت ویژه برای گفتگوی با همسر میباشد؛ این امر به خصوص برای زنان بسیار مهّم و حیاتی است. آنها نیازمند گفتگو با همسر خود هستند، بسیار علاقهمندند كه شوهر با خوشرویی و حوصله به سخنان آنها گوش فرا دهد و به قول معروف به حرفهایش دل بدهد. مهم نیست كه دربارۀ چه موضوعی سخن میگویند؛ گاهی از روال یكنواخت و خستهكننده زندگی دچار ملال و اندوه میشوند؛ گاه در مورد رفتار شوهر و یا آیندۀ زندگی و خانواده ابهاماتی پیدا میكنند. اگر همسران برخورد مناسب و قانعكنندهای نداشته باشند چه بسا ناهنجاریهای روحی و رفتاری بروز كند.
البته مردان نیز نیازمند گفتگو با همسران خود هستند، امّا زنان به دلیل شرایط و روابط خاصِ حاكم بر خانواده، بیشتر نیاز به گفتگو با شوهرانشان دارند. وقت گذاشتن برای گفتگوی صمیمانه با همسر نباید شكل كلیشهای و تصنّعی پیدا كند. باید فضایی به وجود آید كه همسر به راحتی حرف بزند حتی اگر از وضع زندگی اظهار نارضایتی كند.
برخی از همسران در برخورد با اظهارات همسر خود واكنش منفی نشان میدهند و بیدرنگ موضعگیری میكنند یا با بیحوصلگی و بیاعتنایی، آنها را بیاهمیت جلوه میدهند. اینگونه برخوردها سبب سرخوردگی و دلمردگی همسر میشود. در گفتگوی زن و شوهر آنچه مهم است اصلِ گفتگوی صمیمانه است نه موضوعِ آن؛ هنگامی كه شما برای گفتگوی با همسرتان وقت خاصی را در نظر میگیرید در واقع به او اعلام كردهاید كه اولاً او را بسیار دوست دارید. ثانیاً به نظرات او اعتنا مینمایید و ثالثاً در مورد مسائل او احساس مسؤولیت میكنید.
زنان نیز باید نسبت به همسران خود برخورد مسئولانه داشته باشند. گاهی مشكلات و تنگناها و درگیریهای مرد در روابط اجتماعی یا ناكامیهای او در فعالیتهای كسبِ درآمد سبب پریشانی و اندوهناكی او میگردد. همسران میتوانند در این مورد نقش بسیار سازنده و تأثیرگذار داشته باشند. آرامشبخشی و همدلی و اظهار همراهی همسر نسبت به شوهر، بر توان و استقامت مرد میافزاید و او را در حلّ مشكلات یاری میكند و زندگی را پا برجا میسازد.[1]
[1]. برگرفته از رازها و كرشمهها، ص101.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع