کانون فرهنگی تبلیغی مردمی امین

ذ) دعاكردن

یكی دیگر از عوامل مهمی كه در ایجاد محبت میان همسران نقش به‌سزایی دارد دعای خیر نسبت به همسر می‌باشد؛ چه در غیاب همسر و چه در حضور او.

چگونه ممكن است آدمی در حضور همسرش دست به دعا بردارد و برای او دعا كند و همسرش از مشاهدة این صحنه به وجد نیاید و بر میزان محبتش افزوده نگردد؟! دعا در حق همسر و فرزندان، افزون بر آن‌كه سبب جلب رحمت الهی است، باعث می‌شود تا همسران از محبت یكدیگر آگاه شوند و به آرامش برسند و در برابر مشكلاتِ زندگی تاب آورند.

حضرت ابراهیم (علیه السلام) آنگاه كه همسر و فرزند خویش را در بیابان بی‌آب و علفِ سرزمین حجاز قرار داد، این‌گونه دعا كرد:

« رَّبَّنَا إِنِّی أَسْكَنتُ مِن ذُرِّیتِی بِوَادٍ غَیرِ ذِی زَرْعٍ عِندَ بَیتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِیقِیمُواْ الصَّلاَةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیهِمْ » [1]

پروردگارا، من برخی از خانواده‌ام را در سرزمینی بی‌آب و علف، در كنار خانه‌ای كه حرم تواست، ساكن ساختم تا نماز را برپا دارند. پس تو دل‌های گروهی از مردم را متوجه آنان ساز.

آری با توجه به غربت هاجر و اسماعیل، و دوری آنان از حضرت ابراهیم، و شرایط جغرافیایی منطقه، این دعا عاملی بسیار مؤثر در ایجاد آرامش و استقامت آنان بوده است.[2]

دعاكردن در حق همسران و فرزندان از دیدگاه قرآن كریم

قرآن كریم دعاكردن در حق همسران و فرزندان را یكی از ویژگی‌های بندگان خدای مهربان دانسته است. آن هم دعایی كه همسران و فرزندان به پایه‌ای از كمال شایسته معنوی برسند كه مایة سرور و شادمانی و روشنی چشم یكدیگر گردند. چنان‌كه می‌فرماید:

« وَالَّذِینَ یقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّیاتِنَا قُرَّةَ أَعْینٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا » [3]

و آنان ‍[بندگان خدای رحمان] كسانی هستند كه می‌گویند: پروردگارا! به ما از ناحیة همسران و نسل‌هایمان مایة روشنی چشم عطا فرما و ما را پیشوای تقواپیشگان گردان.

آری از این‌كه همسر انسان، مایة سرور و روشنی چشم انسان گردد، دانسته می‌شود كه چه اندازه بایستی میان همسران دوستی و محبت و صفا و صمیمیت حاكم باشد.

یك پیشنهاد

شایسته است همسران محترم، دست‌كم هفته‌ای یك‌بار، یكی از دعاهای معروف (مثل دعای كمیل، ندبه، سمات، توسل، مکارم الاخلاق، خمسه عشر و ...) را به صورت مشترك و خانوادگی بخوانند كه این در ایجاد مهر و الفت میان همسران بسیار موثر است. و هم‌چنین گاهی از اوقات كه امكان حضور در نماز جماعت مسجد فراهم نمی‌باشد بهتر است زن، نمازش را به امامت شوهرش اقامه نماید كه بی‌شك در ایجاد محبت و نیز در تربیت مذهبی فرزندان فوق العاده تأثیر دارد.

[1]. ابراهیم (14)آیه37.

[2]. برگرفته از همسران سازگار، ص194.

[3]. فرقان (25) آیه74.

 تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین 
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع