snapchat-stills-theverge-2_1020.jpg (630×350)

773693_547.jpg (600×400)

د) پیام نگاری

پیام نگاری و نامه‌نگاری نیز در راستای همان اظهار محبت زبانی است كه در قالب نوشتار بیان می‌شود و گاهی تأثیر آن شیواتر و رساتر از زبان است.

این شیوه از ابراز محبت به­ عنوان یك یادگاری به­ شمار می‌آید كه به زندگی صفا و صمیمیت می‌بخشد و گاهی در برخی از چالش‌ها و بحران‌های زندگی می‌تواند به عنوان یك سند محبت‌آمیز مورد توجه قرار گیرد و در رفع چالش به كار آید.

البته لازم نیست این پیام ها و نامه‌ها پر از كلمات و جملات محبت‌آمیز باشد، بلكه گاه اظهار واقعیت‌ها، بیان خواسته‌های ضروری و انتقادهای سازنده نیز می‌تواند در راستای آسیب‌شناسی مهر و محبت قلمداد شود و از بی‌مهری‌های احتمالی پیش‌گیری نماید.

نامه‌نگاری تنها در صورت دوری و هجران دراز مدّت، كاربرد ندارد، بلكه حتی در مسافرت‌های كوتاه مدت و حتی در حال حضور نیز مفید است؛ بسیاری از مطالب را كه نمی‌توان به زبان آورد، می‌توان نوشت و بسیاری از افراد كه در حضور همسر نمی‌توانند عواطف خود را نسبت به او بیان كنند، می‌توانند آن‌را بنویسند و بدین‌گونه به‌همسر خود ابراز محبت نمایند.

نامۀ امام خمینی (ره) به همسر گرامی‌شان، نمونه‌ای از این‌گونه ابراز محبت‌هاست كه با زیباترین عبارت‌ها، به قلم آن روزگار به رشتة تحریر درآمده است.

ایشان در قسمتی از نامه نوشته‌اند:

تصدّقت شوم، الهی قربانت بروم، در این مدت كه مبتلای به جدایی از نور چشم عزیز و قوّت قلبم گردیدم، متذكّر شما هستم و صورت زبیایت در آینة قلبم منقوش است. عزیزم امیدوارم خداوند شما را به سلامت و خوش در پناه خودش حفظ كند.

حالِ من با هر شدتی باشد می‌گذرد؛ ولی  به حمدالله تاكنون هرچه پیش آمده، خوش بوده و الآن در شهر زیبای بیروت هستم. حقیقتاً جای شما خالی است. تماشای شهر و دریا منظرة خوش دارد. صد حیف كه محبوب عزیزم همراه نیست كه این منظرة عالی به دل بچسبد ...

جای شما خیلی خیلی خالی است. دلم برای پسرت[1] قدری تنگ شده است. امید است هردو[2] به سلامت و سعادت در تحت مراقبت آن عزیز و محافظت خدای متعال باشند. اگر به آقا[3] و خانم‌ها[4] كاغذی نوشتید سلام مرا برسانید. من از قِبَل همه نایب الزیاره هستم. به خانم شمس آفاق[5] سلام برسانید و به توسط ایشان به آقای دكتر[6] سلام برسانید. به خاور سلطان و  ربابه سلطان سلام برسانید. ایام عمر و عزت مستدام. تصدقت، قربانت، روح الله .[7]


[1]. آقا مصطفی خمینی كه در آن زمان سه ساله بوده است.

[2]. اشاره به آقا مصطفی و فرزند دیگرشان  كه  در آن زمان هنوز  به دنیا نیامده بود و چند روز پس از نگارش این نامه در زمانی كه امام در سفر حج بودند، متولد گردید و او را «علی» نام گزاردند. وی در كودكی بر اثر بیماری درگذشت.

[3]. آقامیرزا محمد ثقفی، پدر همسر امام خمینی.

[4]. مادر و مادربزرگ همسر امام خمینی كه در آن زمان در قید حیات بوده‌اند.

[5]. شمس آفاق ثقفی، خواهر همسر امام خمینی.

[6]. آقای دكتر علوی.

[7]. صحیفه امام، ج1، ص2، نامه امام به همسر گرامی‌شان خانم خدیجه ثقفی درسال 1312.

 

تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین 
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع