خ) مشورت

یكی دیگر از روش‌های ایجاد محبت میان همسران، مشورت در برخی از امور زندگی است.[1]چه این‌كه مشورت سبب می‌شود تا ارتباطات كلامی میان همسران بیشتر شود و مهر و محبت را برانگیزد.

افزون بر این، مشورت، به مشاور شخصیت می‌دهد، استعدادهایش را شكوفا می‌كند بر  كمال عقل و تجربه‌اش می‌افزاید، فكرش را در موضوع مورد مشورت درگیر می‌نماید و در نتیجه او را برای همكاری آماده‌تر می‌سازد.

قرآن كریم، مشورت در مسائل زندگی و اهتمام به آن را از ویژگی‌های اهل ایمان برشمرده می‌فرماید:

« وَ اَمرُهُم شوری بینهم»[2]

و امور آنان در میان‌شان با مشورت انجام می‌شود.

و نیز مشورت زن و شوهر را در بارة از شیر بازگرفتن زودهنگامِ كودك جایز دانسته، می‌فرماید:

« فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَ تَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیهِمَا وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیكُمْ»[3]

و اگر آن دو، با رضایت یکدیگر و مشورت، بخواهند کودک را (زودتر) از شیر بازگیرند، گناهی بر آنها نیست.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نیز فرموده است:

آمروا النِّساء فی بَناتِهِنَّ.[4]

با زنانتان در امور مربوط به دخترانشان مشورت كنید.

امیرمؤمنان (علیه السلام) نیز می‌فرماید:

إِیاكَ وَ مُشَاوَرَةَ النِّسَاءِ إِلَّا مَنْ جَرَّبْتَ بِكَمَالِ عَقْلٍ‏.[5]

از مشورت‌كردن با زنان بپرهیزید، مگر آن‌كه زنی به كمال عقل آزموده شده باشد.

از این حدیث شریف دانسته می‌شود كه در موضوع مورد مشورت، مشاور بایستی دانا و آگاه نیز باشد تا مشورت به نتیجه‌ای نیك بیانجامد. به عبارت دیگر طرفِ مشورت، بایستی متخصص و كارشناس در موضوع موردِ مشورت بوده و از عهدة مشاوره در آن موضوع برآید و در نظر مشورتی خود، متعهد و دلسوز نیز باشد. بنابراین اگر همسر انسان تخصص در كاری ندارد نباید از مشورت ‌نكردن با او در خصوص آن كار، ناراحت و دلگیر شود.

 

[1]. مثل مشورت در چگونگی تربیت فرزندان، محل سكونت، رفتن به برخی از مجالس و میهمانی‌ها، مسافرت، نوع غذا و ... .

[2].  شوری(42) آیه38.

[3]. بقره (2) آیه233.

[4]. نهج الفصاحة، ص156.

[5]. بحار، ج103، ص253.

تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین 
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع