یکی دیگر از نمازهایی که می‌تواند آدمی را در مسیر خویشتن‌داری و کنترل غریزه جنسی بسیار یاری کند نماز جمعه است. زیرا امام جمعه وظیفه دارد ـ در خطبه‌های نماز ـ مسلمانان را سفارش به تقوا کند؛ فایده‌های فراوان تقوا را برشمارد و زیان‌های بی‌تقوایی را خاطرنشان سازد.

البته امام جمعه به همین کلی‌‌گویی بسنده نمی‌کند بلکه در مدّت امامت چندین ساله خویش، تک‌تک کارهای نیک و شایسته مورد نیاز فرد و جامعه را ـ در بخش‌های احکام، عقاید و اخلاق ـ یادآور می‌شود. فایده‌های مادی و معنوی آنها را می‌گوید و راه دست‌یابی به آنها را بیان می‌نماید.

و نیز نمازگزاران را از تک‌تک گناهان و کارهای زشت برحذر می‌دارد، زیان‌های مادی و معنوی آنها را بازگو می‌کند و راه دست‌کشیدن از آنها را آموزش می‌دهد. که مجموعه ی اینها می‌شود سفارش به تقوا.

بی‌گمان یکی از مصادیق بارز تقوای الهی، رعایت دستورات عفاف و پاکدامنی است که امامان محترم جمعه به این مهم توجه ویژه دارند و با توضیح و تبیین اخلاق جنسی اسلام، نمازگزاران را در پیمودن درست این مسیر یاری می‌کنند. به‌ویژه که بر اساس روایتی از امام باقر علیه‌السلام مقصود آیه ی شریفه ی « لِباسُ التَّقوی ذلِکَ خَیرٌ»^[1] همان عفاف و پاکدامنی می‌باشد.^[2]

در واقعیت عینی و خارجی هم مشاهده می‌کنیم که شرکت‌کنندگان در نمازهای جمعه و به‌ویژه جوانانِ مشتاق نماز جمعه، از همة افراد جامعه پرهیزگارتر و مهذّب‌ترند.

شایان ذکر است که فایده‌های نماز جمعه به همین‌جا ختم نمی‌شود. بلکه فایده‌های بسیار فراوان سیاسی ـ اجتماعی نیز دارد که شایسته است کتابهایی در این باره نوشته شود.

یک پیشنهاد

پیشنهاد این است‌ که امامان محترم جمعه، در بررسی «روش های دست‌یابی به تقوا» به حدیثی از امام صادق علیه‌السلام، توجه ویژه مبذول فرمایند. حدیثی بسیار ژرف و عمیق که راه دست‌یابی به همه کارهای نیک و شایسته را بیان نموده، و راه دست‌کشیدن از همه گناهان را یادآور شده است. آنجا که فرموده: تقوا آبی‌ است‌که از چشمه معرفت به خداوند جاری می‌شود. «التَّقوی مَاءٌ یَنفَجِرُ مِن عَینِ الْمَعرِفَةِ بِاللهِ تَعالی».^[3]

توضیح مطلب اینکه پیش از این در چهارمین فایده از فایده‌های مادی و دنیوی نماز شب یادآور شدیم که اگر کسی به رزّاقیّت خداوند معرفت حاصل کند و روزی‌رسانی او را باور نماید از ده ها گناه دست می‌کشد و در مقابل به ده ها کار شایسته روی می‌آورد که این یعنی بخشی از تقوا.

بخش‌های دیگر تقوا نیز از معرفت سایر صفات و اسماء الهی به دست می‌آید. بی‌شک معرفت به هر یک از صفات و اسماءِ ‌الهی و باورکردن آنها، سبب می‌شود تا آدمی به‌کارهای شایسته در ارتباط با آن اسم و صفت روی آورد و از گناهانی که ریشه در بی‌معرفتی به آن اسم و صفت دارد، دست بکشد.

البته این نیاز به پژوهش و بررسی و اندیشیدن دارد که باید توفیق آن را از خداوند منّان درخواست کرد