حساسيّت كار هنرمندان و بكارگيرندگان هنر

هر رفتاری که از انسان سر‌می‌زند معلوم می‌شود که پیش از آن مراحلی را پشت‌سر گذاشته است؛ فرض کنید کسی که مرتکب یک عمل نامشروع می‌شود پیش از انجام‌ آن، طرح و نقشة آن‌را در خیال و اندیشه خود ترسیم کرده است و قبل از ترسیم، معلوم می‌شود که آن‌را خواسته و اراده کرده است و قبل از اراده به آن میل و رغبت داشته و پیش از میل، به آن علم و آگاهی پیدا کرده است و علم و آگاهی نیز از تصورّها پدید می‌آید و تصوّر یعنی صورت ‌ذهنی که آدمی از طریق حواس پنجگانه، آنها را ادراک می‌کند.

پس هر آنچه انسان از راه حواس خود می‌بیند و می‌شنود و می‌خواند و لمس می‌کند و می‌بوید و به‌طور کلی ادراک می‌کند، همگی در ذهن و حافظه او نگه‌داری می‌شوند و بستر میل‌ها، آرزوها، خیال‌ها، اندیشه‌ها و رفتارهای او را فراهم می‌کنند و در نتیجه حساسیّت کار هنرمندان را چند برابر می‌نمایند چرا که موضوع کار هنرمندان تأثیرگذاری بر نیروهای ادراکی انسان است؛ به‌ویژه که گستره کاری آنها در زمان ما بسیار وسیع شده است.[1]

افزون بر هنرمندان، مسئولیت کارگزاران و بکارگیرندگان هنر در صدا و سیما، فرهنگسراها، وزارت ارشاد اسلامی، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و ... بسیار سنگین است زیرا هدایت هنرمندان و صدور مجوز برای برخی فیلم‌ها، آهنگ‌ها، لوحهای فشرده، کتابها، نشریه‌ها و... برعهده آنان است.

نیز مسئولیت بخشی از محرّک‌های محیطی که در تحریک غریزه جنسی تأثیر دارند برعهده مسئولان عمران و مسکن و شهرسازی و شهرداریها می‌باشد که می بایست در هنر معماری و طرح و نقشه سازه‌ها، فرهنگ عفاف را درنظر بگیرند؛ یعنی نقشه شهرها، واحدهای مسکونی، ادارات، بیمارستانها، پارک‌ها، معبرها، بازارها، پاساژها و…به گونه‌ای طرح‌ریزی و اجرا شود که از اختلاط، تماس و لمس نامحرمان پیشگیری نماید به‌طوری که نه تنها زمینه خطورها، خیال‌ها، اندیشه‌ها و رفتارهای نامشروع جنسی و شهوانی فراهم نگردد بلکه ذهن و خیال و اندیشة آدمی متوجه امور قدسی و معنوی شود.

نمونه دیگر، هنر به اصطلاح مجسمه‌سازی است که هم اکنون به دوران انحطاط و انحراف خویش رسیده است. زیرا همگان شاهدیم که اندام‌های محرّک انسان که در قالب مجسمه‌ها (مانکن) در بوتیک‌ها و بزّازی‌ها به نمایش گذاشته می‌شود چه اندازه می‌تواند بر خیال و اندیشة افراد و به‌ویژه جوانان و نوجوانان تازه به بلوغ رسیده، اثر منفی بگذارد و آنها را تحریک کند

بی‌گمان اگر سازندگان این مجسّمه‌ها و بکارگیرندگان آنها (یعنی بزّازها و صاحبان بوتیک‌ها و...) به روزی‌رسانی پروردگار جهان، ایمان و معرفت داشتند هرگز از راههای نامشروع به جلب مشتری و کسب درآمد، نمی‌پرداختند و این‌گونه غریزه جنسی جوانان و نوجوانان عزیز را تحریک نمی‌کردند و در گناه آنان شریک نمیگشتند!

البته راه چاره و درمان عمیق و دائمیِ معضل کنونی، به این است که هنرمندان و بکارگیرندگان هنر، از طریق کارهای فرهنگی، عفت‌گرا، غیرت‌مند و بامعرفت گردند.

و دیگر اینکه مردم مسلمان و باغیرت، از باب مبارزة منفی، از معامله با این افراد خودداری ورزند و از این طریق آنها را تنبیه کرده و وادار به توبه نمایند.[2] به‌علاوه که معامله با این افراد میمنت و برکت ندارد و چه بسا مایة شومی و بدبختی نیز گردد.

سوم اینکه قوة قضائیه و ادارة اماکن نیروی انتظامی میبایست غیرتمندانه وارد عمل شوند و با ایندسته از بزّازها و صاحبان بوتیک‌ها برخورد قانونی نموده و از ادامه فعالیت کارگاه های مجسمه‌سازانِ لاقید و منحرف، جلوگیری نمایند

[1] ـ دامنه هنر و رشته های آن امروزه بسیار گسترده شده است به عنوان نمونه هنرهای تجسمی که به آن گاهی هنرهای بصری یا دیداری نیز گفته می‌شود، آنگروه از هنرهای مبتنی بر طرح است که مشخصاً حس بینایی را مخاطب قرار می‌دهند. هنرهایی چون نقاشی، خوشنویسی، مجسمه‌سازی، طراحی، عکاسی،گرافیک، طراحی صنعتی، معماری و طراحی داخلی و همچنین هنرهای مشتق از آن‌ها از این دسته‌اند. مثلا طراحی صنعتی، حرفه‌ای است که با خلق مفاهیم جدید در حوزه‌های مختلف زندگی انسانی سروکار دارد. که خود زیر شاخه های مختلف دارد: