بسترهای تحريكات ارادی و غيرارادی، و راه برون رفت از آنها
بسترهای فراهمکننده خیالها و اندیشههای شهوانی، گاه با اراده و اختیار است و گاه بدون اراده و اختیار:
ارادی، مثل مطالعه کتابها، داستانها و رّمانهای محرّک شهوت؛ گفتگو در زمینه مسائل جنسی و شهوانی؛ نگاه کردن به صحنهها، فیلمها و عکسهای تحریککننده؛ شرکت در مجالس آلوده؛ گوش دادن به موسیقیهای محرک، عضویت در شبکه های اجتماعی غیراخلاقی و از این قبیل چیزها؛ که راه رهایی و برونرفت از این فکرها و خیالها به این است که آدمی از پرداختن به این امور بپرهیزد و به کارهای مفید مورد علاقهاش بپردازد.
غیر ارادی، مثل اینکه ناگهان یک صحنه یا یک چهره محرک را ببیند و یا ناخواسته در یک محیط آلوده قرار بگیرد، که در این هنگام باید کاری کند که از این فکرها و خیالها نجات یابد و بهتر آن است که بیدرنگ از آن محیطها دور شود و از آن صحنهها چشم بپوشد و از شرّ نفس و شیطان به خدا پناه برد و با تکرار ذکرهای خاص، و اندیشیدن در معانی آنها، خود را از شرّ فکر گناه برهاند؛ پس «آمَنّا بِاللهِ وَ رَسولِه وَ لاحَولَ وَ لا قُوَّةَ إلّا بِالله» بگوید.1 و یا ذکر شریف «لاإلهَإلَّا الله» را بر زبان جاری کند.2 و بدینترتیب از چنین زمینة شرّ، به نحو احسن استفاده کرده و رحمت و مغفرت اِلاهی را شامل حال خویش گرداند.