کانون فرهنگی تبلیغی مردمی امین

صاحبان قلم و اندیشه «اسلام معاویه‌ای»[1] که حیات سیاسی خود را در گسترش فساد جنسی و اختلاط و معاشرت مردان و زنان می‌بینند مخالف جدّی و سرسخت این تفکیک‌ها و جداسازی‌ها هستند، که برای نمونه می‌توان به این روزنامه‌ها مراجعه کرد:

1ـ «یاس نو» ش234(1/10/82) ص10، تحت عنوان «مدرسه‌ها را زندان کنیم». 

2ـ «اعتماد» ش444 ص10، تحت عنوان «طرح استتار مدارس دخترانه انتحار یا استتار؟!». 

3ـ «اعتماد»ش419 (3/9/82) ص7، تحت عنوان «طرح استتار مدارس دخترانه دیواری برای آزادی».

4ـ «شرق»ش78 (10/9/82) ص18، که در حمله به شهر مقدّس قم، تفکیک محیط‌ها را عاملی برای سرخوردگی جوانان دانسته است. و نیز سایر مطبوعات وابسته به این گروه‌ها در همان ایّام 

به‌راستی تا هنگامی‌که شبهه­ افکنی ‌و تمسخر صاحبان قلم و اندیشه اسلام معاویه‌ای وجود داشته باشد جامعه اسلامی ما به اهداف عالی و الهی خود نخواهد رسید. پس­لازم است اقدامی اساسی ­و قانونی برای ­آنان اندیشه شود چرا که قلم و بیان ‌و شبهه ‌پراکنی­ آنان، مصداق بارز کتاب‌های ­­­­­ضالّه و گمراه‌ کننده‌ای ­‌است ‌که اسلام عزیز، برای حفاظت از دیانت مردم، برخورد جدی با آن‌را لازم و ضروری ‌دانسته ‌است.[2]

امام حسن‌عسگری† (علیه السلام) در توصیف دانشمندان بدطینت و بد اندیش که به منظور گمراه کردن مردم شُبهه ‌افکنی می‌کنند می‌فرماید:

زیان آنان برای شیعیان ناتوان ـ و کم دانش ـ ما، بیشتر از زیان سپاه یزید برای حسین‌بن‌علی ‡و یاران او می‌باشد. زیرا آنان جان و مال ایشان را گرفتند و حال اینکه این دانشمندان بد اندیش در دل شیعیان ناتوان ـ و کم دانش ـ ما، شکّ و شبهه می‌اندازند و گمراهشان می‌کنند.[3]

نتیجه اینکه، وقتی نگه‌داری و خرید و فروش کتاب‌ها و نوشته‌جات گمراه‌کننده حرام و ممنوع باشد به یقین جرم و گناه نویسندگان و مدیر مسئولان آنان بیشتر خواهد بود. به‌ویژه که در گفتار امام حسن عسگری† (علیه السلام) خطر شبهه افکنان به‌مراتب زیان‌بارتر از سپاه یزید به‌شمار آمده است!! چرا که دشمن خارجی و فیزیکی حداکثر جسم انسان را هدف قرار می‌دهد و آسیب مادّی می‌رساند و حال اینکه شکّ و شبهه تشکیک‌کنندگان، سبب ربودن ایمان‌ها می‌شود و انسان‌ها را از سعادت دنیا و آخرت محروم می‌گرداند.

بنابراین شایسته است یک بازنگری اساسی، در قوانین برخورد با شبهه‌افکنان و گمراه‌کنندگان، صورت بپذیرد تا جامعه اسلامی، از تردید و دوگانگی فرهنگی نجات یابد.

به‌راستی در هیچ جای دنیا سراغ نداریم که یک کشور با دو اِیده و با دو قرائت  اداره بشود، حتی آن کشورهایی که دم از دمکراسی و آزادی می‌زنند، حضور یک دختر باحجاب را در کلاس درس بر نمی‌تابند. گذشته از اینکه هر یک از آن کشورها تنها یک قرائت از دمکراسی را پذیرفته‌اند و بر اساس آن، مملکت خود را اداره می‌کنند.

بنابراین بهتر است ما نیز با اتّکا به خدای منّان و با پشتیبانی و حمایت‌های مردم مسلمان، آن­دسته از احکام و دستورهای اسلام که مورد تأیید و پذیرش اکثریت کارشناسان و فقیهان است را فرهنگ‌سازی  نماییم و در ضمنِ بیان دلایل و حکمت‌های احکام برای همه جهانیان، با مخالفان و شبهه‌ افکنان نیز برخورد لازم و کافی را داشته باشیم. و در صورتی که حرفی برای گفتن داشته باشند آنان را به مناظرة جدی و علنی فرا بخوانیم.

البته ما قبول داریم که امام صادق و امام رضا‡ (علیهما السلام)با رویِ گشاده با کافران و ملحدان به بحث و گفتگو می‌پرداختند و به پرسش­‌ها و شبهه‌های آنان پاسخ می‌دادند لیکن آن کافران و ملحدان قصد توطئه و براندازی نظام اسلامی را نداشتند، بلکه می‌خواستند پاسخ پرسش­‌ها و شبهه‌های خود را در یک نشست علمی دریافت کنند و حال اینکه صاحبان اندیشة اسلام معاویه‌ای که مغرضانه در سطح جامعه و به‌ویژه در دانشگاه‌ها شبهه پراکنی می‌کنند قصد بی‌ایمان کردن مردم و به فساد کشاندن آنان و براندازی نظام اسلامی را دارند و از بحث و مناظرة علمی نیز گریزانند. پس انگیزة این دو گروه با هم متفاوتند و هر یک برخورد متناسب با خود را‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طلبند.