كيفر قانونی و حقوقی بدحجاب، در نظام اسلامی
از آنجا كه فرد بدحجاب سبب تحريک شهوت ميشود و ديگران را به حريم عفاف خویش می كشاند گونه ای از انحراف اخلاقی است كه بايد با آن برخورد شود.
به عبارت ديگر از آنجا كه شخص بدحجاب بستر روابط نامشروع، و پی آمدهای ناگوار سياسی و اجتماعی را فراهم می آورد، مجرم است و به همين دليل بايستی مجازات شود.
در تبصره ماده 638 قانون مجازات اسلامی آمده است:
زنانی كه بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به حبس از ده روز تا دو ماه يا از پنجاه هزار ريال تا پانصد هزار ريال جزای نقدی محكوم خواهند شد.[1]
البته اين قانون مربوط به سالها پيش است كه می بايست همواره در اين قوانين تجديد نظر شود و كيفر بدحجابها افزونتر گردد. چرا كه جرم بدحجابها، جرمی اندک نمی باشد؛ از آن جهت كه جوانان را به انحراف می كشانند و آنان را از سعادت دنيا و آخرت باز می دارند. چه بسيار جوانانی كه در اثر ديدن يك بدحجاب گرفتار عشقهای شيطانی شدهاند و سر از جنون و بيماری های روانی درآوردهاند و يا دست به خودكُشی يا ديگركُشی زدهاند! و يا دستكم بهجهت شكست در عشقهای شيطانی، گرفتار آشفتگی روانی شده و برای رهايی از آن به سيگار و ديگر مواد مخدر روی آوردهاند و اندک اندک به باندهای فساد و فحشا و قاچاق گرويدهاند![2]
ناگفته نماند حدّ حجاب شرعی بانوان حداكثر نمايان بودن گردی صورت و دستها تا مچ میباشد و دليل آن هم آيات قرآن كريم و روايات فراوانی است كه از امامان معصوم رسيده كه به برخی از آنها اشاره گرديد.
البته اگر زنی بداند كه از نمايان بودن دستها و گردی صورت او مردی تحريک می شود بايد بيش از آن مقدار را بپوشاند.[3]
بي غيرتی برخی از مسئولان، و اجرا نشدن قوانين مربوط به حجاب
پيش از اين يادآور شديم كه خوشبختانه قوانينی مناسب براي مقابله با بدحجابی وجود دارد ولی متأسفانه به خاطر بی غيرتی برخی از مسئولين و يا ملاحظات ديگر، تاكنون در سطح گسترده و فراگيرـ به ويژه در ادارات ـ اجرا نشده است.
به نظر می رسد اجراي اين قوانين در ادارات و سازمانها بسيار سهل و آسان باشد. زيرا اولاً بر اساس ماده 638 قانون مجازات اسلامی بدحجابی جرم است و كيفر حقوقی دارد. و ثانياً همه زنان كارمند، به هنگام گزينش در ادارات ـ به ويژه در آموزش و پرورش و آموزش عالی ـ تعهد دادهاند حجاب شرعی را بهطور كامل رعايت كنند بنابراين برخورد قانونی با آنان بسيار سهل است و آسان؛ نهایت اندکی غیرت دینی میخواهد و شجاعت و مقاومت.
[1]ـ به نظر می رسد كه با توجه به زيانهای فراوان بدحجابی، مجازات بدحجابها ـ پس از كارهای فرهنگی ـ يك امر بسيار پسنديده و عقلايی باشد. گر چه بسياری از فقيهان دلايل شرعی نيز برای آن اقامه نمودهاند. (ر.ك: مجلة فقه، دفترتبليغات، ش51ـ52)
[2] ـ در همين جا لازم است يادآور شويم كه « براي مقابله با بدحجابی» دولت بايستی در طی يك بخشنامه اعلام كند كه در ادارات به ارباب رجوعِ بدحجاب ـ از آن باب كه مجرم هستند ـ پاسخ ندهند و از حضورشان در مراكز علمی و تحصيلی، ورزشگاهها، رسانهها و به ويژه صدا و سيما پيشگيری شود تا بدين ترتيب بستر اين جرم برچيده گردد. نكته ديگر اينكه، به فرموده بزرگان: هدايت گسترش نيابد مگر همانگونه كه گمراهی رواج يافته است «لا يَنتَشِرُ الْهُدي إلا مِن حَيثُ انْتَشَرَتِ الضَّلالَة» پس همانگونه كه بدحجابی در آغاز با زور اسلحه رضا خانی رواج يافت، مناسب است از زور و اجباری كه مبنای عقلايی و مشروع دارد در جهت مبارزه با بدحجابی استفاده شود. زيرا برخی جز با زبانِ زور اصلاح نمی گردند. بهعلاوه كه درصد زيادی از همين بدحجابها حقيقتاً بدحجابی را دوست ندارند ولی چون در برخی از محيطها، جوِّ غالب با بدحجابهاست بهخاطر ضعف ايمان، با آنها همراهی می كنند. بنابراين اگر دولت اسلامی حجاب را اجباری كند و با سياستگذاری های درست، از آنان حمايت نمايد و بدين طريق ضعف ايمانی شان را جبران كند به ياری خدا با كمال ميل و رغبت پذيرای حجاب اسلامی خواهند شد. البته يکی دو درصدی هستند كه به هيچ روی قابل اصلاح نمی باشند كه بايستی عليه آنان روش های سخت افزاری بهكار گرفته شود. (براي آشنايی با برخی از راهكارهای مقابله با بدحجابی ر.ك: مجله فقه، ش 51ـ52 ، ص332).
[3]ـ مسائل جديد از ديدگاه علما و مراجع تقليد، ج2، ص82ـ81.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع