فلسفه و فايدههای حجاب (7) | حجاب و آرامش

دست یافتن به آرامش، یكی از آرمانیترین آرزوهای آدمی است؛ وگویا همة تلاشهایش برای رسیدن به آن میباشد. حتی برخی از افراد برای رسیدن به آن، به بیراهه میروند و به مشروبات الكلی و مواد مخدر و قرصهای شادیآور و روانگردان، روی میآورند. غافل از اینكه فقط یک راه برای رسیدن به آرامش حقیقی وجود دارد و آنهم، یادِ خداست. چنانكه قرآن کریم میفرماید:
« ... ألا بِذِكرِ اللهِ تَطْمَئنُّ الْقُلُوبُ »[1]
آگاه باشید كه دلها فقط با یاد خدا آرام و قرار میگیرد.
البته بر اساس روایات اسلامی، ذکر خدا مصادیق گوناگون دارد بهطوری که شامل ذکر زبانی، ذکر قلبی و ذکر عملی میشود و ذکرِ عملی، همان انجام واجبات و ترک محرمات است[2] و از آنجا که حجاب یکی از واجبات میباشد رعایت آن در واقع ذکر خداست که به آرامش میانجامد.
بنابراین كسانی كه حجاب خود را رعایت نمیكنند، هیچگاه طعم آرامش حقیقی را نمیچشند. بهعلاوه كه همواره در معرض آزار و اذیت هوسرانان قرار دارند و از اینجهت پیوسته دلنگرانند و همین نگرانی و استرسِ همیشگی، آرامش روانی آنها را برهم زده و سلامتی جسمیشان را به مخاطره میافكند.
لیكن در مقابل، كسانی كه عفاف و حجاب خود را رعایت میكنند، از آزار و اذیت هوسرانان درامانند و نیز به بیماری خودنمایی و جلوهگری گرفتار نمیآیند، در نتیجه از آرامش روانی بیشتری برخوردارند.
خانم «ربكاجانسون» كه یك خلبان آمریكایی است وقتی برای اولینبار به عربستانسعودی پرواز كرده بود پس از بر سركشیدن روسری اظهار داشت: «من با این پوشش احساس خوب و راحتی دارم».[3]
نویسندة محترم، آقای «حسن عرفان» میگوید یكی از خاطرات بهیاد ماندنی من، این خاطره است:
در زمان پهلوی، یكزن هنرپیشه خارجی، به تهران دعوت شده بود وقتی به تهران رسید برای اولینبار، زنی چادری را دید. بسیار شگفتزده شد و پرسید: «این چیست؟» گفتند: «چادر، حجاب زنان ایرانی است» به همراهانش گفت كه میخواهد از ماشین پیاده شود و در كنار آن زن قرار گیرد و چادر به سر اندازد. وقتی آن هنرپیشه برای نخستینبار، چادر بهسر گرفت و چونان زنان ایرانی كاملاً خود را در درون چادر قرار داد، یكی از خبرنگاران از فرصت استفاده كرد و پرسید« خانم! اكنون چه احساسی دارید؟» و او پاسخ داد: «احساس آرامش».[4]
حجاب افزون بر تأمین آرامش فردی، آرامش و بهداشت روانی جامعه را نیز تأمین میكند. چرا كه بدحجابی و جلوهگری سبب تحریك جنسی و برهمزدن آرامش روانی دیگران میشود و چنین رفتاری از دیدگاه دین و عقل روا و پسندیده نمیباشد.
[1] - رعد (13) آیه 28.
[2] ـ امام صادق (علیه السلام) میفرماید: « سختترین تكالیف الهی درباره بندگان، سه چیز است... سومی، یاد خدا است، منظور از یاد خدا این نیست كه انسان، سبحان الله و الحمدلله را تكرار نماید، مقصود این است كه شخص آنچنان باشد كه تا با كار حرامی مواجه شد، یاد خدا كه همواره در دلش هست، جلو او را بگیرد.» الكافی، ج2، ص170. آن حضرت درباره آیه (وَ لَذِكرُ اللهِ اَكبَر)40 اعراف نیز میفرمایند: «منظور به یاد خدا بودن در هنگام رو برو شدن با حلال و حرام خدا است» میزان الحكمه، ج4، ص1856، ح6457.
[3] - قدس، ش4663 (23/12/82) ص15.
[4] - دو ماهنامه حدیث زندگی، سال دوم، ش6، ص14، مرداد و شهریور1381.