کانون فرهنگی تبلیغی مردمی امین

شخص باحجاب، مظهر عفاف شناخته شده و مزاحمی ندارد، و آزادانه، درپی كارها و مسئولیت‌های خویش می‌رود، این آزادی، غیر از آزادی به معنای بی‌بندوباری و هرزگی و افسارگسیختگی است چراكه این یكی، از راه بدحجابی و با كرشمه سخن ‌گفتن به‌دست می‌آید و حال آنكه آن یكی، از راه حجاب و رعایت دستورات شریعت تحقق می‌پذیرد. این یكی سقوط و انحطاط است و آن دیگری تعالی و تكامل. این یكی، آزادی شوم و پوچ غربی است و آن، آزادی مبارك و پُرمعنی اسلامی.

پس مقصود ما از آزادی، آزادی در راه كار و تلاش و تحصیل و رشد و پیشرفت است. و نیز آزادی از اسارت نفس و شیطان می‌باشد. چنان‌كه فلسفه بعثت پیامبران و بیان احكام و دستورات دینی نیز برای همین آزادی بوده است. همان‌گونه كه قرآن كریم در وصف پیامبر اسلام^(ص) می‌فرماید:

« وَ یضَعُ عَنْهُم إِصْرَهُمْ وَ الْاَغلالَ الَّتی كَانَتْ عَلَیهِم... » [1]

او بارهای سنگین گناه را از دوش آنان برمی‌دارد و غُل و زنجیرهای گناه را كه چونان اسیران بر دست و پا و گردنشان آویخته شده، می‌شكند.

به‌راستی آن كسی كه اسیر خواسته‌های نفسانی خود شده و چونان بردگان، رام و مطیع و گوش به فرمان شیطان گشته و در غل و زنجیر گناه گرفتار آمده او چگونه می‌تواند طعم آزادی حقیقی را بچشد و پرواز در ملكوت را تجربه كند؟!

تنها و تنها، پیروی از دستورات شریعت است كه می‌تواند آدمی را از اسارت نفس و شیطان برهاند و او را از قفس تنگ و تاریك دنیا، و غل و زنجیرهای گناه آزاد گرداند، و حجاب یكی از همان دستورات است؛ گذشته از این «حجاب» در صحنه اجتماع، نه‌تنها آزادی زنان را محدود نمی‌سازد بلكه شركت مؤثر و معقول آنها را در فعالیت‌های علمی، تربیتی و اجتماعی سهل و آسان می‌كند.

آن زنی كه اسیر هوی ‌و ‌هوس گشته، و تخیلات شهوانی‌اش، او را بی اختیار به هر سو می‌كشد، آیا برای او، هوش و هواسی می‌ماند تا به علم‌آموزی بپردازد و به فكر رشد و پیشرفت خود و جامعه باشد؟!

بی‌گمان زنی كه تمام انرژی و قوای فكری خویش را صرف آرایش و خودنمایی و جلوه‌‌گری و تحریک مردان می‌كند، او هرگز نمی‌تواند در ادامه تحصیلات‌عالی موفق شود و فردی مفید برای اجتماع خویش گردد. در همان كشورهای غربی نیز، تنها زنانی به موفقیت‌های علمی و اجتماعی می‌رسند كه انرژی و نیروهای فكری خویش را صرف آرایش و خودنمایی و جلوه‌گری نكنند و به اصطلاح از اسارت شهوت جنسی، آزاد و رها باشند و در اجتماع نیز نسبت به زنان دیگر، با پوشش كامل‌تری نمایان می­شوند.

خانم «وندی شلیت» با اشاره به الزاماتی که جامعه امروز آمریکا به مردم تحمیل می­کند، می­گوید:

قرار بود دوران ما، دوران آزادی بزرگ باشد، در حالی که اغلب مردم اکنون ناگزیر هستند به فرهنگی که در آن زندگی می­کنند اجازه دهند تا برای آنان انتخاب کنند. برخلاف آن­چه می­پنداریم، گزینش­های ما به ندرت از درون ما سرچشمه می­گیرد. به­عبارتی می­توان گفت که انتخاب­های ما همواره به ما "داده" می­شوند. پس اکنون که قرار است چنین باشد، چرا به جای اینکه اجازه دهیم به عنوان مثال مؤسسه نظرسنجی گالوپ برای ما تصمیم بگیرد، این گزینش­ها را از خداوند و از سنتی که پر از گنجینه­های حکمت است، دریافت ننماییم؟[2]

ما در بررسی تاریخ انقلاب ‌اسلامی به‌خوبی درمی‌یابیم كه همین زنان با ایمان و باحجاب بودند كه به رهبری امام‌خمینی(ره) بپا خواستند و با فریاد استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی، طومار رژیم 2500 ساله ستمشاهی را در هم پیچیدند.

بنابراین حجاب نه ‌تنها مانع آزادی زن و مانع حضور اجتماعی او نیست بلكه عین آزادی حقیقی و زمینه‌ساز بروز شخصیت انسانی اوست.

هنر این نیست كه برخی سُست‌باوران و وادادگان فكری و فرهنگی، بخواهند با كوبیدنِ حجاب، زنان را به صحنه اجتماع بیاورند، بلكه هنر آن است كه چونان امام ‌خمینی (ره) زنان بی‌حجاب را، با حجاب ‌اسلامی به میدان علم و عمل و مبارزه و سیاست آورند و شخصیت آنان را كامل گردانند.

درود و رحمت خدا بر امام (ره) و بر پیروان راستین او باد.

[1] - اعراف(7) آیه157.                                 

[2] ـ فمینیسم در آمریکا تا سال 2003، جلد اول، چاپ چهارم، ص70.