پرهیز از مساحقه (همجنس بازی زنان)
دیگر از انحرافات اخلاقی، عمل بسیار زشت مساحقه است. مساحقه همجنسبازی زنان است با اندام تناسلی، که همانند لواط گناهی بس بزرگ میباشد. چنانکه از پیامبر گرامی اسلام نقل شده که فرمود:
السَّحقُ فِی النِّسَاءِ بِمَنزِلَه اللِّواطِ فِی الرِّجالِ.[1]
مساحقه در زنان، به منزله لواط است در مردان.
این جرم با شهادت چهار مرد عادل و یا با چهار بار اقرار، قابل اثبات میباشد.[2]
کیفر این گناه صد تازیانه است. چنانکه امام صادق (علیه السلام) میفرماید:
حَدُّها حَدُّ الزّانی ... .[3]
حدّ سحق همانند حدّ زناکار است.
بر همین اساس در ماده 129 قانون مجازات اسلامی آمده است:
حد مساحقه برای هر یک از طرفین صد تازیانه است.
البته حد مساحقه در باره کسی ثابت میشود که بالغ، عاقل، مختار و دارای قصد باشد.[4] و اگر این حدّ بر کسی سه بار جاری شود در مرتبه چهارم کشته میشود.[5]
عقوبت زنان همجنسگرا در قیامت
در روایتی آمده است که زنی همراه کنیز خود خدمت امام صادق (علیه السلام) رسید و عرض کرد: در باره پرداختن زنان به یکدیگر چه میفرمایید؟ حضرت فرمود:
جایگاهشان در آتش است. روز قیامت اینگونه زنان آورده میشوند و بالاپوشی از آتش و پای افزاری از آتش و روبندی از آتش بر آنان پوشانده میشود... .[6]
یک پرسش:
آیا در قرآن کریم در باره همجنسگرایی زنان، سخنی به میان آمده است؟
از سرگذشت قوم لوط دانسته میشود که همانگونه که مردان آنان به یکدیگر میپرداختند زنان آنان نیز به یکدیگر اکتفاء میکردند. زیرا زنان همانند مردان دارای غریزه جنسی هستند و نیاز به ارضای آن دارند.
امام صادق (علیه السلام) در اینباره فرموده است:
نخستین کسی که این عمل را مرتکب شد، قوم لوط بودند؛ زیرا مردان به یکدیگر پرداختند و زنان بیمرد ماندند و در نتیجه آنها نیز، همانند مردانشان، به هم روی آوردند.[7]
و در حدیثی دیگر، در پاسخ به سؤال زنی از حدّ مساحقه، فرمود:
حدّش حدّ زناکار است. زن پرسید: آیا خدای عزوجل در قرآن، آن را بیان نموده است؟ فرمود: آری؛ عرض کرد: در کجای آن؟ فرمود: داستان اصحاب رَسّ .[8]
آری اصحاب رَسّ در گردابی از فساد، بهویژه همجنسگرایی زنان غوطهور بودند.[9]
[1] ـ مکارم الاخلاق، ص232. وسائل الشیعه، ج18، ص425، ح3.
[2]ـ شرح لمعه، ج10، ص158.
[3]ـ وسائل الشیعه، ج28، ص165، ح1. امام باقر (علیه السلام) نیز در حدیثی میفرماید: «اَلسَّحاقَه تُجلَدُ». (همان، ح2)
[4] . قانون مجازات اسلامی، ماده 130.
[5] . همان ماده 131.
[6]ـ میزان الحکمه، ح8344. «لَمّا دَخَلَتِ امرَأه مَع مَولاه لَها علَیهِ و سَألَت ما تَقولُ فی اللَّواتی مَع اللَّواتِی ؟ ـ : هُنَّ فی النارِ ، إذا کانَ یَومُ القیامَه یُؤتى بِهِنَّ فَاُلبِسْنَ جِلبابا مِن نارٍ و خُفَّینِ مِن نارٍ و قِناعا مِن نارٍ». ر.ک: تربیت جنسی، ص325.
[7]ـ همان، ح8343.
[8]ـ همان، ح8342. عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ دَخَلَ عَلَیْهِ نِسْوَه فَسَأَلَتْهُ امْرَأَه مِنْهُنَّ عَنِ السَّحْقِ فَقَالَ حَدُّهَا حَدُّ الزَّانِی فَقَالَتِ الْمَرْأَه مَا ذَکَرَ اللَّهُ ذَلِکَ فِی الْقُرْآنِ- فَقَالَ بَلَى قَالَتْ وَ أَیْنَ هُنَ قَالَ هُنَّ أَصْحَابُ الرَّسِّ.
[9]ـ تفسیر نمونه، ج15، ص95.
تهیه و تنظیم : کانون فرهنگی تبلیغی امین
حق نشر محفوظ / با ذکر منبع بلامانع